KWALIFIKACJA BUD9 - CZERWIEC 2020 (test 2)

PYTANIE NR 21.
Na podstawie danych zawartych w tabeli określ koszt wykonania fragmentu sieci gazowej składającej się z:
• 15 m rury polietylenowej DN 32 SDR11 PE100,
• 2 kolan elektrooporowych DN 32/45°,
• 1 trójnika elektrooporowego DN 32/32,
• 4 muf elektrooporowych DN 32.
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego dotyczącego kwalifikacji zawodowej technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszt, należy z tabeli odczytać ceny jednostkowe dla każdej pozycji (rura DN 32 SDR11 PE100 – cena za 1 m, kształtki elektrooporowe – cena za 1 szt.), pomnożyć je przez podane ilości (15 m, 2 szt., 1 szt., 4 szt.), a następnie zsumować otrzymane wartości. Wynik sumy odpowiada kwocie 192,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu sprawdzana jest umiejętność wykonania prostej kalkulacji kosztu materiałów na podstawie zestawienia ilości oraz tabeli cen jednostkowych. Postępowanie jest zawsze takie samo:

  • Krok 1: Zidentyfikuj w tabeli właściwe pozycje dla elementów o podanych parametrach (DN 32, SDR11, PE100 oraz odpowiednie typy kształtek elektrooporowych).
  • Krok 2: Sprawdź jednostkę ceny: rura zazwyczaj ma cenę za metr, a kształtki (kolano, trójnik, mufa) cenę za sztukę.
  • Krok 3: Wykonaj mnożenie: cena jednostkowa × ilość (osobno dla rury, kolan, trójnika i muf).
  • Krok 4: Zsumuj cztery składowe, otrzymując koszt całego fragmentu sieci.

Odpowiedź "192,00 zł" jest poprawna, bo odpowiada sumie kosztów cząstkowych wyliczonych dla wszystkich wymienionych elementów zgodnie z ich ilościami.

Pozostałe kwoty są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub odczytu tabeli: mogą wynikać z pomylenia ceny dla innej średnicy DN, nieuwzględnienia jednej z kształtek (np. jednej mufy), błędnego potraktowania ceny za metr jako ceny za sztukę (lub odwrotnie) albo pomyłki w dodawaniu wartości pośrednich.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach zrób szybki "audyt" sumy, zaznaczając, że policzono dokładnie 4 składniki (rura, kolana, trójnik, mufy) i że każda pozycja ma właściwą jednostkę (m vs szt.). To minimalizuje ryzyko pominięcia elementu i pomyłek jednostek.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj z tabeli ceny jednostkowe dla każdej pozycji, zwracając uwagę na jednostki (zł/m dla rury, zł/szt. dla kształtek). Następnie pomnóż ceny przez ilości (np. 15 m rury, 2 kolana itd.) i zsumuj wszystkie wartości cząstkowe.
DN to średnica nominalna używana do identyfikacji wymiaru elementu. W zadaniach egzaminacyjnych DN pomaga wybrać właściwą pozycję w tabeli cen (np. DN 32), bo ceny dla różnych DN mogą się istotnie różnić.
SDR to wskaźnik zależności średnicy zewnętrznej do grubości ścianki rury. Im mniejsza wartość SDR, tym zwykle większa grubość ścianki. W praktyce SDR wpływa na dobór rury i często na jej cenę, więc trzeba odczytać cenę dla właściwego SDR.
To różne kształtki o innych funkcjach i zwykle innych cenach jednostkowych. Mufa służy do łączenia odcinków rury, kolano do zmiany kierunku, a trójnik do wykonania odejścia. W tabeli cen są to osobne pozycje, więc błędny wybór daje złą sumę.
Najczęstsze pomyłki to: wybranie ceny dla innego DN/SDR, pomylenie jednostek (m vs szt.), pominięcie jednego elementu (np. jednej mufy), oraz błędy dodawania. Pomaga kontrola: czy policzono wszystkie cztery składniki i czy ilości się zgadzają.
W kosztorysach i cennikach rura jest najczęściej wyceniana za metr, natomiast kształtki (mufy, kolana, trójniki) za sztukę. Na egzaminie zawsze trzeba to potwierdzić w tabeli, bo jednostka jest kluczowa dla poprawnego mnożenia.
Zrób szybką kontrolę logiczną: koszt rury (15 m) powinien być istotną częścią sumy, a kształtki zwykle dodają kilka składników "za sztukę". Sprawdź też, czy suma obejmuje dokładnie: rurę, 2 kolana, 1 trójnik i 4 mufy. Brak składnika często "psuje" wynik.
Zgrzewanie elektrooporowe stosuje się przy łączeniu rur i kształtek PE, gdy używa się elementów z wbudowaną spiralą grzejną (mufy, kolana, trójniki). W praktyce wybór metody zależy od technologii wykonania i wymagań projektu, a na egzaminie często pojawia się w kontekście doboru materiałów i osprzętu.
Ćwicz odczyt tabel: szukaj właściwych parametrów (DN, SDR, typ kształtki) i pilnuj jednostek. Rób zadania na sumowanie kilku pozycji, zapisuj obliczenia w wierszach (każda pozycja osobno) i na końcu wykonuj kontrolę: czy liczba policzonych elementów zgadza się z treścią.
Bo kluczowy jest poprawny odczyt danych: łatwo pomylić podobne pozycje (np. inne DN lub inny typ kształtki) albo przeoczyć jednostkę. Same działania to zwykle proste mnożenie i dodawanie, ale jeden błąd w odczycie daje całkowicie inny wynik końcowy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Wynik sumy odpowiada kwocie 192,00 zł."

Źródła:

  • PN-EN 1555 (Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do przesyłania paliw gazowych) – norma dotycząca systemów z PE; tytuł normy jako odniesienie do oznaczeń/zakresu zastosowań
  • PN-EN ISO 4065 (Rury z tworzyw sztucznych — Określanie średnic nominalnych i szeregów) – odniesienie do pojęcia DN jako oznaczenia średnicy nominalnej

Materiały:

  • Podręczniki i materiały do kosztorysowania robót instalacyjnych (kalkulacja na podstawie tabel/cenników)
  • Instrukcje i katalogi producentów rur PE i kształtek elektrooporowych (oznaczenia DN/SDR/PE100)
  • Zadania treningowe z obliczeń kosztów na podstawie tabel (arkusze ćwiczeń)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego