KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 4.
Na podstawie danych zawartych w tablicy z KNR oblicz czas pracy żurawia samochodowego przy wykonywaniu drogi tymczasowej oraz placu z płyt żelbetowych pełnych o wymiarach 3,0 x 1,5 m, o łącznej powierzchni 1 500 m2.
Ilustracja przedstawia fragment tabeli z KNR (Katalog Norm Rzeczowych), dotyczącej układania, rozbierania i utrzymania
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czas pracy żurawia w m-g oblicza się przez przeliczenie nakładu z tablicy KNR na rzeczywisty obmiar 1 500 m2.
Kluczowe jest odczytanie, na jaką jednostkę (np. 100 m2) podano nakład, a następnie zastosowanie proporcji i zaokrąglenia zgodnie z zasadami kosztorysowania.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć czas pracy żurawia samochodowego (w m-g), należy skorzystać z danych normatywnych podanych w tablicy KNR dla robót: wykonanie drogi tymczasowej i placu z płyt żelbetowych pełnych 3,0 × 1,5 m.

Typowa procedura obliczeń jest następująca:

  • Krok 1: Odczytaj z tablicy KNR nakład pracy sprzętu – konkretnie żurawia samochodowego – przypisany do danej pozycji i wariantu robót.
  • Krok 2: Sprawdź jednostkę odniesienia nakładu (np. m-g na 10 m2, 100 m2 albo 1000 m2). To najczęstsze miejsce pomyłek.
  • Krok 3: Przelicz nakład na łączny obmiar 1 500 m2 metodą proporcji: jeżeli norma jest podana na określoną liczbę metrów kwadratowych, mnożysz ją przez liczbę "pakietów" tej jednostki mieszczących się w 1 500 m2.
  • Krok 4: Jeśli w KNR występują osobne nakłady dla kilku czynności (np. droga tymczasowa i plac), sumujesz czasy żurawia dla tych czynności zgodnie z tabelą.
  • Krok 5: Wynik zapisujesz w m-g i ewentualnie zaokrąglasz zgodnie z praktyką kosztorysową (na ogół do jednego miejsca po przecinku, jeśli tak podano w odpowiedziach).

Dlaczego pozostałe wyniki bywają wybierane błędnie? Zwykle wynikają z użycia złej jednostki odniesienia (np. potraktowania normy "na 100 m2" jak "na 1 m2"), pominięcia sumowania dwóch zakresów robót albo z błędnego mnożnika przy 1 500 m2. Poprawny rezultat musi wynikać bezpośrednio z danych w tablicy KNR i właściwego przeliczenia na obmiar.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
m-g to maszynogodzina (godzina pracy maszyny/sprzętu). W KNR nakład w m-g informuje, ile czasu dany sprzęt (np. żuraw) powinien pracować, aby wykonać jednostkę robót. Potem przelicza się go proporcjonalnie na rzeczywisty obmiar z przedmiaru.
Najpierw sprawdź, na jaką jednostkę odniesienia podano nakład (np. m-g/100 m2). Następnie policz, ile razy ta jednostka mieści się w 1500 m2 (np. 1500/100 = 15) i pomnóż nakład przez ten współczynnik. To daje czas pracy sprzętu w m-g.
Bo w KNR nakłady rzadko są podane "na 1 m2". Często występują wartości na 10, 100 lub 1000 m2. Pomylenie jednostki powoduje wynik zaniżony lub zawyżony nawet 10–100 razy. Zawsze czytaj nagłówek tablicy i opis kolumn.
Jeśli zadanie obejmuje kilka zakresów robót (np. droga tymczasowa oraz plac), a w tablicy KNR są osobne wiersze/kolumny dla nakładów żurawia, to po przeliczeniu na obmiar należy te czasy zsumować. Sumowanie wykonuje się tylko dla tego samego sprzętu i tej samej jednostki.
Najczęstsze to: użycie złego dzielnika (np. 1500/10 zamiast 1500/100), pominięcie jednego składnika robót, pomylenie robocizny z pracą sprzętu oraz błędne zaokrąglenie. Pomaga zapisanie pełnego działania: norma × (obmiar/jednostka tablicy).
Zwykle nie, jeśli zadanie odsyła wprost do tablicy KNR. W takim przypadku nakład m-g wynika z normy dla danej technologii i jednostki obmiaru. Wymiary płyt identyfikują właściwą pozycję w KNR, ale sam rachunek opiera się na odczytanym nakładzie i powierzchni łącznej.
KNR stosuje się, gdy trzeba oszacować nakłady robocizny, materiałów i sprzętu dla robót przygotowawczych i tymczasowych (np. drogi dojazdowe, place składowe). Pozwala to planować organizację budowy, zapotrzebowanie na sprzęt oraz koszty, zanim ruszą roboty zasadnicze.
Porównaj rząd wielkości: jeśli norma jest np. na 100 m2, to dla 1500 m2 oczekujesz kilkunastu "pakietów" normy, więc wynik powinien być kilkanaście razy większy od wartości z tablicy. Wynik skrajnie mały lub ogromny zwykle oznacza błąd jednostki.
W kosztorysowaniu często stosuje się zaokrąglenia do 0,1 m-g, bo to ułatwia zestawienia i jest wystarczające do planowania czasu pracy sprzętu. Jeśli w odpowiedziach są liczby dziesiętne, warto prowadzić obliczenia z zapasem (np. 2–3 miejsca) i zaokrąglić dopiero na końcu.
Ćwicz trzy elementy: (1) szybkie znajdowanie właściwej pozycji i kolumny w tablicy, (2) rozpoznawanie jednostki odniesienia, (3) przeliczanie na obmiar i kontrolę wyniku. Dobrą metodą jest zapisywanie wzoru: m-g = norma × (ilość/jednostka) oraz sprawdzanie rzędu wielkości.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Wprowadzenie do kosztorysowania budowlanego (podręcznik szkolny dla technika budownictwa)
  • Instrukcje i komentarze do stosowania KNR (opis zasad naliczania nakładów)
  • Zadania rachunkowe z KNR: przeliczanie nakładów na obmiar (zbiory zadań egzaminacyjnych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego