KWALIFIKACJA BUD14 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 36.
Na podstawie danych zawartych w tablicy z KNR oblicz, ile kilogramów cementu portlandzkiego 35 należy przygotować do zamurowania w ścianie o grubości 12 cm, wymurowanej na zaprawie cementowo-wapiennej, dwóch otworów powstałych po usunięciu drzwi, każdy o wymiarach 1,0 × 2,10 m.
Ilustracja przedstawia tabelę z KNR (Katalog Nakładów Rzeczowych) dotyczącą robót remontowych budowlanych, oznaczoną jako
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ilość cementu, najpierw wyznacza się objętość zamurowania: dla jednego otworu pole 1,0×2,10 m mnoży się przez grubość ściany 0,12 m, a następnie wynik mnoży przez 2 (dwa otwory). Otrzymaną objętość przelicza się na kg cementu według normy zużycia z właściwej tablicy KNR dla zaprawy cementowo-wapiennej.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe są dwa etapy: obmiar robót oraz zastosowanie normy zużycia z KNR.

1) Obmiar – ile muru trzeba wykonać?
Każdy otwór ma wymiary 1,0 m × 2,10 m, więc najpierw liczysz pole otworu, a następnie zamieniasz je na objętość, uwzględniając grubość ściany 12 cm (czyli 0,12 m). Ponieważ do zamurowania są dwa jednakowe otwory, objętość dla jednego otworu trzeba pomnożyć razy 2.

2) Norma KNR – ile cementu na jednostkę robót?
Z KNR odczytuje się normę zużycia cementu portlandzkiego 35 dla wykonania zamurowania w ścianie o danej grubości, wykonywanego na zaprawie cementowo-wapiennej. Taka norma jest zwykle podana w przeliczeniu na jednostkę robót (najczęściej na 1 m³ muru albo inną jednostkę właściwą dla pozycji). Następnie wykonuje się proste przeliczenie: ilość cementu = objętość zamurowania × norma zużycia cementu.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "26,80 kg"?
Odpowiedź ta wynika z zastosowania właściwej normy KNR do obliczonej objętości dwóch zamurowań i daje wartość spójną z mnożnikiem "2 otwory" oraz z grubością 0,12 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "13,40 kg" typowo odpowiada sytuacji, gdy policzono tylko jeden otwór (pominięto mnożenie przez 2).
  • "10,88 kg" może wynikać z użycia innej normy (np. dla innej zaprawy/pozycji) albo błędu w przeliczeniu jednostek.
  • "5,44 kg" wskazuje na poważny błąd obmiaru, najczęściej pominięcie grubości ściany (zostanie przy m² zamiast m³) lub błędne wprowadzenie danych.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu objętości zawsze sprawdź jednostki. Jeśli w którymś kroku zostaje m², a w KNR norma jest na m³, to znaczy, że brakuje jeszcze przemnożenia przez grubość.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Objętość liczysz jako: pole otworu (szerokość × wysokość w m) × grubość ściany w metrach (0,12 m). Jeśli otworów jest kilka, wynik dla jednego otworu mnożysz przez ich liczbę. To daje m³, które zwykle pasuje do norm KNR.
Bo w obmiarze i normach materiałowych najczęściej pracuje się w metrach i metrach sześciennych. Pozostawienie 12 cm bez przeliczenia powoduje błąd jednostek i zaniżenie lub zawyżenie wyniku. Zasada: cm dzielisz przez 100, aby otrzymać metry.
To informacja o rodzaju zaprawy, a więc o jej składzie i normie zużycia materiałów. Zaprawa cementowo-wapienna ma inny udział cementu niż np. zaprawa czysto cementowa. W KNR wybiera się pozycję odpowiadającą właśnie temu rodzajowi zaprawy, bo od tego zależy masa cementu.
Najczęściej: pominięcie liczby otworów (liczenie tylko jednego), pomylenie jednostek (m² zamiast m³), użycie normy z niewłaściwej pozycji KNR (inna zaprawa lub inna grubość ściany) oraz błędy rachunkowe przy mnożeniu. Pomaga zapis krok po kroku i kontrola jednostek.
Tak, jeżeli oba otwory mają te same wymiary i są wykonywane w tej samej technologii, to obmiar dla jednego otworu mnoży się przez 2. To prosta konsekwencja obmiaru robót: więcej elementów do wykonania oznacza proporcjonalnie większe zużycie zaprawy i cementu.
Zrób kontrolę rzędu wielkości: policz objętość zamurowania (m³) i oceń, czy zużycie cementu na taką objętość nie jest podejrzanie małe (kilka kg) lub przesadnie duże (setki kg) przy małych otworach. Druga kontrola: porównaj wynik dla 1 i 2 otworów – powinien się podwoić.
Norma zużycia mówi, ile materiału (np. cementu) przypada na jednostkę robót opisaną w danej pozycji KNR. Dzięki temu można szybko wyliczyć zapotrzebowanie: obmiar (np. m³ zamurowania) mnożysz przez normę. Warunek: musisz dobrać właściwą pozycję zgodną z technologią i materiałami.
Pola (m²) używasz, gdy obliczasz powierzchnię otworu lub elementu. Objętości (m³) używasz, gdy w grę wchodzi "bryła" muru o określonej grubości albo gdy norma KNR jest podana na m³. W ścianie o grubości 12 cm zwykle finalnie przechodzisz na m³.
Wybierasz pozycję opisującą zamurowanie otworów lub odtworzenie muru w ścianie o danej grubości oraz na odpowiedniej zaprawie (tu: cementowo-wapiennej). Na egzaminie ważne jest czytanie opisu pozycji i nagłówków tablic, aby nie pomylić technologii lub jednostki obmiaru.
To zależy od tego, jak zdefiniowana jest norma w tablicy KNR. Często normy są "normami zużycia" przyjętymi do kosztorysowania i mogą zawierać założenia technologiczne. Na egzaminie stosuje się dane dokładnie tak, jak podano w KNR, bez dopisywania własnych procentów strat.
info

Około 26% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby obliczyć ilość cementu, najpierw wyznacza się objętość zamurowania: dla jednego otworu pole 1,0×2,10 m mnoży się przez grubość ściany 0,12 m, a następnie wynik mnoży przez 2 (dwa otwory).

Materiały:

  • Podręcznik/zeszyt ćwiczeń z kosztorysowania robót budowlanych (normy, przedmiary, KNR)
  • Materiały szkolne dotyczące obmiaru robót murowych i tynkarskich
  • Ćwiczenia z przeliczania m³ muru na zużycie materiałów wg norm zużycia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego