W katalogach KNR (Katalogi Nakładów Rzeczowych) nakłady robocizny są podawane jako wartości jednostkowe, najczęściej w r-g na 1 m2 gotowej okładziny. Oznacza to, że najpierw trzeba dobrać właściwą tablicę i kolumnę, a dopiero potem przeliczyć nakład na rzeczywisty obmiar.
W tym zadaniu korzysta się z KNR-W 2-02, tablica 0840, gdzie dla różnych formatów płytek są oddzielne kolumny. Dla płytek 20×20 cm właściwa jest kolumna 03, a w niej wiersz podsumowujący robociznę "Razem". Wartość ta wynosi 1,30 r-g/m2 (suma pracy płytkarzy i robotników pomocniczych).
Obliczenie całkowitego zapotrzebowania roboczogodzin wykonuje się przez proste mnożenie:
1,30 r-g/m2 × 25 m2 = 32,50 r-g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Wartości takie jak 34,25 r-g zwykle wynikają z użycia niewłaściwej kolumny (np. formatu płytek wymagającego większego nakładu) albo z błędnego odczytu liczby z tabeli.
- 38,00 r-g sugeruje jeszcze większy nakład jednostkowy lub pomyłkę rachunkową (np. przyjęcie zbyt dużej normy r-g/m2).
- 31,00 r-g odpowiadałoby mniejszemu nakładowi jednostkowemu (ok. 1,24 r-g/m2), czyli niezgodnemu z odczytem dla 20×20 cm.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź dwa elementy: (1) czy odczytujesz wiersz "Razem" (a nie składnik), (2) czy kolumna odpowiada dokładnie wymiarom płytek. Dopiero potem wykonuj mnożenie przez powierzchnię.
