W inwentaryzacji powykonawczej długość przyłącza wodociągowego rozumie się jako długość po rzeczywistym przebiegu (po osi przewodu), a nie jako jedna odległość "w linii prostej" między początkiem i końcem.
Dlatego obliczenie wykonuje się w dwóch krokach:
- Wyznaczenie długości poszczególnych odcinków widocznych na szkicu (między kolejnymi punktami załamania). Jeśli szkic podaje bezpośrednio długości, należy je odczytać. Jeśli podane są składowe (np. miary prostokątne, przyrosty), długość odcinka wyznacza się z zależności geometrycznych, typowo z twierdzenia Pitagorasa.
- Zsumowanie odcinków w kolejności przebiegu przyłącza oraz wykonanie zaokrąglenia końcowego do wymaganego zapisu (najczęściej do centymetra, czyli 0,01 m).
Odpowiedź "35,45 m" odpowiada sytuacji, w której suma wszystkich odcinków składających się na przyłącze daje taką właśnie wartość po uwzględnieniu geometrii szkicu i końcowego zaokrąglenia.
Pozostałe wartości zwykle wynikają z typowych pomyłek:
- "18,09 m" oraz "15,31 m" są charakterystyczne dla pominięcia części przebiegu (np. jednego załamania) albo policzenia tylko fragmentu od początku do punktu pośredniego.
- "20,14 m" często pojawia się, gdy liczy się odległość prostą między punktami lub gdy błędnie interpretuje się miary pomocnicze (np. bierze się jedną składową zamiast długości odcinka).
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy policzona długość obejmuje całą łamaną i czy wynik jest zapisany w metrach z prawidłowym zaokrągleniem.
