Oznaczenie DN 100 na rysunku aksonometrycznym instalacji gazowej odnosi się do średnicy nominalnej przewodu. DN jest wielkością znormalizowaną (umowną), stosowaną w dokumentacji i na oznaczeniach armatury oraz osprzętu, aby jednoznacznie dobierać elementy, które mają do siebie pasować w danej instalacji.
W praktyce DN jest wykorzystywane przede wszystkim do:
- doboru zaworów, filtrów, reduktorów, kształtek i kołnierzy,
- porównywania i zestawiania elementów od różnych producentów,
- czytelnego opisu rurociągów na schematach i aksonometrii.
Odpowiedź "Nominalną średnicę wewnętrzną rury w milimetrach" jest traktowana jako poprawna w sensie egzaminacyjnym, bo wskazuje na znaczenie skrótu DN jako parametru związanego ze średnicą nominalną. Warto jednak pamiętać, że w technice DN nie musi być równoważne rzeczywistej średnicy wewnętrznej lub zewnętrznej dla każdej klasy/grubości ścianki – to oznaczenie służy ujednoliceniu doboru elementów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "Średnicę zewnętrzną rury w milimetrach" – średnica zewnętrzna jest zwykle opisywana jako wymiar rzeczywisty (np. D, dzew) i może różnić się od DN; DN to oznaczenie nominalne, a nie zawsze średnica zewnętrzna.
- "Długość rury w metrach" – długości odcinków na rysunkach podaje się oddzielnie (w metrach lub milimetrach), a skrót DN nie dotyczy długości.
- "Ciśnienie robocze w barach" – ciśnienie oznacza się innymi parametrami (np. jako wartości ciśnienia, klasy ciśnieniowe), natomiast DN dotyczy wymiaru nominalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz na rysunku zapis w formacie DN + liczba, najpierw myśl o wymiarze nominalnym rurociągu/armatury, a nie o parametrach pracy instalacji (ciśnienie, temperatura) ani o długości odcinka.
