W tego typu zadaniu kluczowa jest umiejętność czytania rysunku aksonometrycznego instalacji gazowej, a nie wykonywanie obliczeń. Najpierw należy odnaleźć na rysunku kuchenkę gazową jako odbiornik. Następnie trzeba prześledzić przebieg instalacji do miejsca, gdzie przewód bezpośrednio zasila to urządzenie (zwykle jest to krótki odcinek przyłączeniowy/końcowy do punktu poboru).
Po zlokalizowaniu właściwego odcinka należy odczytać średnicę przypisaną do tego przewodu. Na rysunkach spotyka się różne konwencje: zapis średnicy jako symbol Ø (średnica) lub jako DN (średnica nominalna). Poprawny odczyt wymaga zachowania tej samej konwencji, jaką przyjęto na rysunku i w legendzie.
Odpowiedź "15 mm" jest zgodna z tym, co należy odczytać dla przewodu doprowadzającego do kuchenki. Pozostałe propozycje (większe średnice) są typowe raczej dla przewodów zasilających większe odcinki instalacji, pionów lub fragmentów przed rozgałęzieniami, dlatego nie odpowiadają odcinkowi bezpośrednio doprowadzającemu gaz do pojedynczego odbiornika.
Wskazówka egzaminacyjna: aby nie pomylić odcinków, warto "iść po instalacji" od odbiornika wstecz i sprawdzić, czy po drodze nie występuje redukcja średnicy tuż przed urządzeniem. Najczęstszy błąd polega na odczytaniu średnicy z przewodu głównego zamiast z końcowego podejścia do kuchenki.
