Stal o zawartości 0,13% C należy do stali podeutektoidalnych (zawartość węgla mniejsza niż eutektoidalna). W takim zakresie składu, po nagrzaniu do zakresu austenitu i chłodzeniu w warunkach normalizowania, w czasie przemian podczas chłodzenia najpierw wydziela się ferryt proeutektoidalny, a pozostała część austenitu ulega przemianie eutektoidalnej do perlitu.
Dlatego w temperaturze pokojowej typową mikrostrukturą jest ferryt + perlit: ferryt stanowi jasną osnowę, a perlit występuje jako ciemniejsze obszary/kolonie o lamelarnej budowie (widocznej zależnie od powiększenia i trawienia). Przy tak niskiej zawartości węgla udział perlitu jest relatywnie mały, a przeważa ferryt, co dodatkowo ułatwia rozpoznanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Grafit płytkowy i perlit – grafit jest charakterystyczny dla żeliw, a nie dla stali węglowych. W stali węgiel występuje w roztworze stałym (w ferryt/austenit) lub w węglikach (cementyt), a nie jako wolny grafit w typowych warunkach technologicznych.
- Cementyt i perlit – taki zestaw składników strukturalnych jest typowy dla stali nadeutektoidalnych, gdzie pojawia się cementyt proeutektoidalny (np. na granicach ziaren). Dla 0,13% C spodziewamy się ferrytu proeutektoidalnego, nie cementytu.
- Grafit sferoidalny na tle ferrytu – to także opis typowy dla żeliwa sferoidalnego (kulki grafitu w osnowie ferrytowej/perlitycznej), a nie dla stali.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz w odpowiedziach grafit, sprawdź, czy w ogóle pytanie dotyczy żeliwa. Dla stali węglowych w praktyce najczęściej rozważasz układ: ferryt, perlit, cementyt oraz ich kombinacje zależne od zawartości węgla i obróbki cieplnej.
