W doborze czujnika temperatury do systemu mechatronicznego (np. regulatora) należy zawsze sprawdzić dwa warunki jednocześnie:
- zakres pomiarowy – musi obejmować maksymalną temperaturę procesu (tu: do 240°C),
- błąd podstawowy / dokładność – musi być nie większy niż dopuszczalna wartość (tu: ±1,5°C).
Z tabeli katalogowej wejść pomiarowych wynika, że dla zakresu 0–250°C czujnik Pt100 ma błąd podstawowy ±1,3°C. To spełnia wymaganie ±1,5°C oraz zapewnia pokrycie temperatury 240°C (bo 240°C mieści się w 0–250°C). Dlatego odpowiedź "Czujnik Pt100" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Termopara typu J" – mimo że dostępny jest zakres 0–250°C (czyli obejmuje 240°C), jej błąd podstawowy w tym zakresie wynosi ±2,0°C, a więc przekracza dopuszczalne ±1,5°C.
- "Termopara typu K" – jest przeznaczona raczej do wyższych temperatur, ale w tabeli ma błąd podstawowy co najmniej ±3,0°C (dla 0–600°C), czyli również nie spełnia wymaganego poziomu dokładności.
- "Termopara typu S" – służy do bardzo wysokich temperatur (do ok. 1600°C), ale kosztem niskiej dokładności w ujęciu błędu podstawowego; w tabeli wskazano ±8,0°C, co zdecydowanie nie mieści się w ±1,5°C.
Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj czujnika "najszerszego zakresu" bez sprawdzenia błędu. W pętli regulacji do ok. 250°C często korzystniejszy jest Pt100, bo daje lepszą precyzję, a termopary wybiera się, gdy priorytetem jest bardzo wysoka temperatura, a nie dokładność rzędu 1–2°C.
