W zadaniach kosztorysowych "nakłady robocizny" podaje się w r-g (roboczogodzinach). Tablice normatywne zwykle zawierają nakład jednostkowy, np. r-g na 1 m2 danego rodzaju robót wykonanych w określonej technologii (tu: warstwa wyrównawcza grubości 40 mm z zaprawy cementowej zatartej na ostro).
Algorytm jest stały:
- Krok 1: odczytaj z fragmentu tablicy nakład robocizny przypisany do właściwej pozycji i jednostki (najczęściej r-g/m2).
- Krok 2: sprawdź, czy norma dotyczy dokładnie wymaganej grubości/technologii (żeby nie dublować przeliczeń).
- Krok 3: przemnóż nakład jednostkowy przez ilość robót: 100 m2.
Jeżeli łączne nakłady mają wynieść 49,96 r-g, to odpowiada to nakładowi jednostkowemu 0,4996 r-g/m2 (bo 49,96 ÷ 100 = 0,4996). Taki wynik jest typowy dla sytuacji, gdy z tablicy wprost bierze się r-g na 1 m2 i skaluje do obmiaru.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości typu 42,80 r-g i 35,64 r-g często pojawiają się, gdy błędnie wybierze się inną pozycję tablicy (np. inna grubość lub inny sposób zatarcia) albo gdy omyłkowo zastosuje się niewłaściwy współczynnik. Z kolei 71,28 r-g może wynikać z podwójnego "doliczenia" grubości lub wybrania pozycji o większej pracochłonności.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj kontrolę wsteczną (podziel wynik przez 100 m2). Otrzymasz nakład na 1 m2 i możesz ocenić, czy wygląda realistycznie oraz czy ma sens w kontekście odczytanej tablicy.
