W obmiarze robót malarskich stolarki (np. okien) często nie liczy się "gołej" powierzchni geometrycznej 1:1, tylko stosuje się współczynniki obmiarowe. Ich celem jest ujednolicenie rozliczeń i uwzględnienie typowych utrudnień lub różnic w zakresie prac (np. malowanie z obu stron, elementy drobne, podziały, dodatkowe krawędzie).
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne rozpoznanie zakresu:
- malowanie jest dwustronne (czyli obejmuje obie strony skrzydła),
- dotyczy tylko skrzydeł okiennych,
- wyraźnie wyłączono szczebliny oraz ościeżnicę.
Dlatego nie wolno wybierać współczynnika przeznaczonego dla wariantów "bardziej rozbudowanych", w których obmiar obejmuje dodatkowe elementy (np. ościeżnicę) albo bardziej pracochłonne powierzchnie (np. skrzydła ze szczeblinami, większą liczbą krawędzi i załamań). Takie warianty w tabelach zwykle mają wyższe współczynniki, bo rzeczywisty nakład pracy rośnie.
Poprawna odpowiedź 1,50 odpowiada dokładnie wskazanemu wariantowi z tabeli: dwustronne malowanie skrzydeł bez szczeblin i bez ościeżnicy. Pozostałe wartości (1,75; 2,25; 2,75) są typowymi "pułapkami" dla przypadków o większym zakresie lub większej złożoności (np. dodatkowe elementy stolarki, większa liczba detali lub inny sposób liczenia powierzchni).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści zadania słowa ograniczające zakres (np. "bez…", "tylko…", "dwustronne…") i dopiero potem dopasuj wiersz/kolumnę tabeli. Najczęstsze błędy wynikają z pominięcia jednego z tych warunków.
