W pytaniu chodzi o dobór średnicy wiertła do wykonania otworu pod gwint wewnętrzny. W praktyce oznacza to średnicę otworu, który ma zostać następnie nagwintowany gwintownikiem, aby po nacięciu gwintu uzyskać prawidłowy zarys i nośność połączenia.
Dla gwintu metrycznego zwykłego M16 (czyli o skoku standardowym) skok wynosi 2,0 mm. W wielu tablicach warsztatowych zalecana średnica wiertła pod gwint (dla gwintu zwykłego) wynosi w przybliżeniu D − P, gdzie:
- D – średnica nominalna gwintu (tu 16 mm),
- P – skok gwintu (tu 2,0 mm).
Stąd otrzymujemy: 16,0 − 2,0 = 14,0 mm, czyli 14,00.
Pozostałe propozycje są zbyt duże, ponieważ dałyby zbyt mało materiału do uformowania zarysu gwintu, co skutkuje m.in. płytkim gwintem, gorszą wytrzymałością połączenia i ryzykiem braku zgodności z wymaganiami technicznymi. W praktyce wybór konkretnej wartości powinien wynikać z tabel (uwzględniających tolerancje i zalecenia wykonawcze), ale dla M16 (gwint zwykły) wartość 14,0 mm jest typowym doborem warsztatowym.
Uwaga egzaminacyjna: przy gwintach drobnozwojnych (np. M16×1,5) średnica wiertła byłaby inna, dlatego kluczowe jest rozumienie, że określenie "zwykły" oznacza skok standardowy.
