KWALIFIKACJA GIW3 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 12.
Na podstawie informacji zamieszczonych w tabeli oblicz jaką ilość materiału wybuchowego należy zużyć przy strzelaniu długimi otworami.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi strzelania długimi otworami w kontekście górnictwa odkrywkowego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć zużycie materiału wybuchowego przy strzelaniu długimi otworami, należy odczytać z tabeli właściwe parametry (np. jednostkowe zużycie lub ładunek na otwór) i przeliczyć je na łączną masę dla całej serii.
Po wykonaniu działań zgodnie z danymi z tabeli otrzymuje się wynik 1750 kg.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach dotyczących strzelania długimi otworami całkowite zużycie materiału wybuchowego wyznacza się zawsze przez połączenie danych z tabeli z prostym rachunkiem sumarycznym. Najpierw trzeba zidentyfikować w tabeli, które wielkości opisują zużycie MW: może to być np. ładunek przypadający na jeden otwór, zużycie na jednostkę długości części ładowanej albo inne wielkości zestawione w wierszach i kolumnach.

Następnie wykonuje się obliczenia w kolejności:

  • Krok 1: odczytaj z tabeli właściwą wartość zużycia (np. "kg na otwór" albo "kg na metr").
  • Krok 2: ustal wielkość, przez którą należy tę wartość pomnożyć (np. liczba otworów w serii, długość odcinka ładowanego w każdym otworze).
  • Krok 3: przemnóż i zsumuj zużycie dla całej serii, pilnując jednostek, aby wynik był w kilogramach.
  • Krok 4: porównaj rezultat z odpowiedziami i wybierz wartość zgodną z obliczeniami.

Po poprawnym wykorzystaniu danych z tabeli i wykonaniu rachunku łączna masa materiału wybuchowego wynosi 1750 kg.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zwykle wynikają z typowych pomyłek rachunkowych: 1000 kg może oznaczać pominięcie części danych (np. liczby otworów), 1300 kg lub 1500 kg często pojawia się po użyciu wartości z niewłaściwej kolumny tabeli albo po błędnym zaokrągleniu. W takich zadaniach warto zrobić szybki "test jednostek": jeśli w tabeli jest wartość jednostkowa, to końcowy wynik musi powstać przez przemnożenie przez odpowiednią liczbę metrów/otworów, inaczej nie otrzyma się kg.

Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem zaznacz w tabeli, z którego wiersza i kolumny bierzesz dane, a po obliczeniu sprawdź, czy wynik jest realistyczny względem skali robót (czy nie jest zbyt mały lub zbyt duży jak na serię długich otworów).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj z tabeli wartość zużycia jednostkowego (np. ładunek na otwór albo kg na metr części ładowanej). Następnie pomnóż ją przez wielkość "liczby sztuk" (liczbę otworów, metry ładowania) i zsumuj dla całej serii. Na końcu sprawdź jednostki, aby wynik był w kg.
Kluczowe są te pola, które mówią o zużyciu MW (np. kg/otwór lub kg/m) oraz o skali robót (np. liczba otworów, długość ładowania). Bez jednego z tych elementów nie da się przejść z wartości jednostkowej do łącznej masy. Warto zaznaczyć odczytane komórki przed liczeniem.
Bo tabela może podawać wartości w różnych postaciach (na otwór, na metr, na inną jednostkę), a uczeń często podstawia liczby "jak leci". Pomaga prosty nawyk: po każdej operacji dopisz jednostkę obok liczby. Jeśli końcowo nie wychodzi "kg", to znaczy, że pomnożono przez niewłaściwą wielkość.
Możesz wykonać kontrolę przybliżoną: oszacuj zużycie na jeden otwór (z tabeli) i pomnóż przez liczbę otworów. Jeśli wynik jest skrajnie mały lub skrajnie duży w porównaniu do tej skali, to najpewniej pominięto czynnik (np. liczbę otworów) albo użyto złej kolumny tabeli.
Gdy seria nie jest jednorodna, tzn. w tabeli masz różne parametry dla różnych grup otworów (np. inne długości ładowania, inne wartości jednostkowe). Wtedy liczysz zużycie osobno dla każdej grupy, a dopiero potem sumujesz. Jedno mnożenie działa tylko wtedy, gdy wszystkie otwory mają te same parametry.
Najczęściej jest to pominięcie jednego z mnożników (np. policzenie tylko dla części otworów albo potraktowanie wartości "na otwór" jak wartości dla całej serii). Zaniżenie bywa też skutkiem odczytu z wiersza dotyczącego innego wariantu robót. Warto sprawdzić, czy uwzględniono wszystkie otwory i odcinki ładowania.
Zawyżenie zwykle wynika z podwójnego uwzględnienia tego samego czynnika, np. pomnożenia zużycia "na otwór" dodatkowo przez długość, mimo że ta długość już była "wbudowana" w wartość tabelaryczną. Inny błąd to użycie wartości dla większego kalibru/ładunku z innej kolumny.
Zwykle nie. Odpowiedzi liczbowe są często blisko siebie, a bez obliczeń nie da się rzetelnie wskazać jednej wartości. Jeśli chcesz skrócić pracę, zrób najpierw szacunek rzędu wielkości (np. "kilkaset" vs "kilka tysięcy"), a potem wykonaj dokładne mnożenie i ewentualne sumowanie.
Ćwicz zestawy zadań z tabelami: zaznaczaj dane wejściowe, zapisuj jednostki i wykonuj kontrolę wyniku (czy ma sens). Pomaga też stworzenie własnej "checklisty" kroków: odczyt → wybór wzoru → podstawienie → jednostki → wynik. Najwięcej punktów traci się na błędnym odczycie tabeli.
Najpierw ustal, jaka wielkość ma wyjść na końcu (tu: kg). Potem szukaj w tabeli wartości, które mają w liczniku "kg" (np. kg/otwór, kg/m). Następnie dobierz mnożnik, który usunie mianownik (otwory, metry). Ta metoda "analizy jednostek" często prowadzi do poprawnego wyboru danych.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z techniki strzelniczej w górnictwie odkrywkowym (dział: obliczanie ładunków)
  • Instrukcje zakładowe/procedury obliczeń dla robót strzałowych używane w kopalni
  • Zestawy zadań rachunkowych z technologii urabiania materiałami wybuchowymi

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego