Różnice inwentaryzacyjne powstają wtedy, gdy stan rzeczywisty ustalony w trakcie inwentaryzacji (najczęściej w formie spisu z natury) nie jest zgodny ze stanem ewidencyjnym wynikającym z ksiąg lub ewidencji magazynowej. Aby je prawidłowo określić, wykonuje się dwa kroki:
- Ustalenie kierunku różnicy: porównuje się ilości (lub wartości) ze spisu z natury i z ewidencji. Jeśli rzeczywiście jest więcej niż w ewidencji, jest to nadwyżka. Jeśli rzeczywiście jest mniej niż w ewidencji, jest to niedobór.
- Wycena różnicy: jeśli tabela podaje ilości i ceny jednostkowe (albo wartości), różnicę ilościową przelicza się na wartość w zł (typowo: różnica ilościowa × cena) lub odczytuje gotową wartość różnicy z zestawienia.
Odpowiedź "Nadwyżka soku śliwkowego na kwotę 40,00 zł oraz niedobór soku jabłkowego na kwotę 35,00 zł." jest poprawna, bo wskazuje zarówno właściwy typ różnicy (nadwyżka/niedobór), jak i jej wartość w zł, zgodnie z poleceniem "ustal wartość różnic inwentaryzacyjnych".
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- Wariant z odwróconymi kierunkami (niedobór śliwkowego i nadwyżka jabłkowego) pokazuje częsty błąd interpretacji porównania: sam wynik odejmowania bez sprawdzenia, czy rzeczywiste jest większe czy mniejsze.
- Warianty podające 10 szt. zamiast kwot nie spełniają wymogu zadania, które oczekuje wartości różnic. Nawet jeśli różnica ilościowa wynosi 10 szt., należałoby ją wycenić (w zł), a nie pozostawiać w jednostkach ilościowych.
Wskazówka na egzamin: najpierw zaznacz w tabeli dwie kolumny "spis z natury" i "stan ewidencyjny", dopiero potem ustal znak różnicy (nadwyżka/niedobór), a na końcu przelicz na zł, pilnując właściwej ceny dla właściwego asortymentu.
