W połączeniach śrubowych średnica otworu nie jest równa średnicy nominalnej śruby. Oznaczenie M20 informuje o średnicy nominalnej gwintu/śruby wynoszącej 20 mm, ale w praktyce montażu konstrukcji stosuje się luz montażowy. Dzięki niemu elementy można złożyć mimo nieuniknionych odchyłek wykonania, niewielkich przesunięć otworów oraz tolerancji wytwarzania i montażu.
Dlatego średnicę otworu dobiera się z tabel (zwykle rozróżniających m.in. otwory zwykłe oraz powiększone). Dla śruby M20 w wariancie otworu zwykłego właściwa średnica otworu wynosi 22 mm (czyli większa od 20 mm). To zapewnia możliwość wprowadzenia śruby i wykonania połączenia bez dodatkowych przeróbek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 20 mm – to typowy błąd wynikający z utożsamienia średnicy otworu ze średnicą śruby. W praktyce taki otwór byłby zbyt ciasny (pomijając tolerancje) i utrudniałby montaż.
- 19 mm – średnica mniejsza od nominalnej śruby uniemożliwi poprawny montaż; taka wartość nie odpowiada otworowi pod M20.
- 23 mm – większy otwór może dotyczyć innych typów otworów (np. powiększonych) lub innych wymagań technologicznych; w pytaniu wskazano połączenie śrubowe zwykłe, więc należy przyjąć wartość z odpowiedniego wiersza/kolumny tabeli dla otworu zwykłego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli zadanie odwołuje się do tabeli, kluczowe jest poprawne rozpoznanie rodzaju otworu i rozmiaru śruby. Zanim wybierzesz odpowiedź, sprawdź, czy odczytujesz właściwą kolumnę dla "otworu zwykłego", a nie np. wariantu powiększonego.
