W wykrawaniu krążków z pasa blachy kolejne wykroje muszą być odsunięte od siebie tak, aby między nimi pozostał mostek technologiczny n. Mostek zapewnia wytrzymałość pasa podczas pracy narzędzia (nie dochodzi do nadmiernego osłabienia, pękania lub deformacji materiału) oraz stabilne prowadzenie taśmy.
Zgodnie z tabelą dla "Wyroby okrągłe – podawanie ręczne" wartość n dobiera się w zależności od grubości blachy s. Dla s = 2,6 mm właściwy jest zakres 2÷3 mm, a z tego wiersza odczytuje się n = 2 mm.
Następnie korzysta się z zależności geometrycznej dla skoku (przesuwu) pasa: h = D + n, gdzie D to średnica wykrawanego krążka, a n to minimalny odstęp (mostek) pomiędzy sąsiednimi krążkami w kierunku podawania. Podstawienie danych daje:
h = 240 mm + 2 mm = 242,0 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 241,5 mm oznaczałoby mniejszy mostek niż tabelaryczne n dla tego zakresu grubości, co może prowadzić do osłabienia pasa i problemów w wykrawaniu.
- 242,5 mm oraz 243,0 mm odpowiadałyby większemu mostkowi niż wymagany w tabeli, co zwykle nie poprawia bezpieczeństwa procesu proporcjonalnie do strat materiału, a zwiększa odpady i pogarsza wykorzystanie taśmy.
W praktyce operator ustawia skok podawania (mechanicznie lub w sterowniku podajnika). Zbyt mały skok grozi uszkodzeniem mostków, natomiast zbyt duży skok powoduje niepotrzebne marnotrawstwo materiału. Kluczowe jest więc: poprawnie dobrać wiersz tabeli (przedział grubości) i dopiero wtedy obliczyć h ze wzoru.
