Izolacyjność cieplna wyrobów włókienniczych to właściwość związana z tym, jak dobrze materiał i gotowy wyrób (np. odzież) ogranicza wymianę ciepła między ciałem człowieka a otoczeniem. W praktyce oznacza to zdolność do zmniejszania strat ciepła, a więc do utrzymywania bardziej stabilnego mikroklimatu przy skórze.
Właściwością ocenianą "na podstawie izolacyjności cieplnej" jest ciepłochronność. To pojęcie opisuje efekt użytkowy z punktu widzenia noszącego: czy w danym wyrobie jest "ciepło" w chłodniejszych warunkach, jak szybko odczuwalne są straty ciepła oraz czy warstwa odzieży zapewnia oczekiwany komfort termiczny. W krawiectwie i projektowaniu odzieży łączy się to z doborem surowca, grubości, strukturą (np. puszystość, udział warstw) oraz konstrukcją wyrobu.
Odpowiedź higroskopijność jest błędna, ponieważ dotyczy zdolności pochłaniania wilgoci (pary wodnej) przez włókna i materiał. To ważny parametr komfortu, ale odnosi się do gospodarki wilgocią, a nie bezpośrednio do izolacji cieplnej.
Odpowiedź przepuszczalność powietrza również nie jest tym samym, co izolacyjność cieplna. Przewiewność wpływa na odczuwanie chłodu (ruch powietrza może zwiększać wychładzanie), ale jest osobną cechą: mówi o łatwości przepływu powietrza przez materiał, a nie o jego zdolności do zatrzymywania ciepła.
Odpowiedź sprężystość jest nieprawidłowa, bo opisuje zachowanie mechaniczne materiału po odkształceniu (powrót do pierwotnego kształtu). Ma znaczenie dla trwałości formy i wyglądu odzieży, lecz nie służy do opisu ochrony cieplnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "izolacyjność cieplna", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do ochrony przed utratą ciepła lub komfortu termicznego. Gdy pojawia się "wilgoć" lub "pot", częściej chodzi o higroskopijność i transport wilgoci, a gdy "przewiew", o przepuszczalność powietrza.
