W tym typie zadania kluczowe jest odczytanie danych z karty technologicznej i wykonanie prostego bilansu materiału. Z dokumentu wynika, że na zlecenie trzeba wykonać 620 sztuk detalu, a materiał wyjściowy ma postać pręta o długości 6 m. W opisie operacji cięcia podano długość odcinanego elementu: L=200, co w dokumentacji technologicznej standardowo oznacza 200 mm.
Najpierw sprowadź długości do tych samych jednostek: 6 m = 6000 mm. Następnie policz, ile odcinków po 200 mm da się uzyskać z jednego pręta, gdy pomijamy naddatki na cięcie: 6000 mm / 200 mm = 30 sztuk z jednego pręta.
Teraz oblicz liczbę prętów potrzebnych na całe zlecenie: 620 / 30 = 20,67. Ponieważ pręty są wydawane jako pełne jednostki materiału, nie można "zamówić" 0,67 pręta. Dlatego wynik należy zaokrąglić w górę do 21 prętów, aby zapewnić wystarczającą ilość materiału.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości zbyt małe (np. 12 szt.) zwykle wynikają z pomylenia danych z karty (np. sztuk na zlecenie) albo z błędnego obliczenia liczby odcinków z pręta. Odpowiedzi zbyt duże (np. 37 lub 80 szt.) często biorą się z mylenia jednostek (traktowanie 200 jako 2000 lub 2 m) albo z nieuprawnionego doliczania dużych strat, mimo że polecenie każe je pominąć.
W praktyce produkcyjnej do wyniku należałoby doliczyć straty na rzaz i ewentualne naddatki technologiczne, ale tutaj świadomie je pomija się, aby sprawdzić podstawową umiejętność planowania zużycia materiału na podstawie karty.
