W normowaniu i planowaniu produkcji dla partii wyrobów typowo rozróżnia się:
- czas przygotowawczo-zakończeniowy (tpz) – czas "stały" dla zlecenia/partii (np. przygotowanie stanowiska, ustawienie, zakończenie), niezależny od liczby sztuk,
- czas jednostkowy – czas wykonania jednej sztuki.
Dlatego czas potrzebny na wykonanie partii oblicza się jako:
T = tpz + n · tj
gdzie: n – liczba sztuk, tj – czas jednostkowy.
Dane: tpz = 30 min, n = 100 szt., tj = 3,6 min/szt.
Krok 1: czas wykonania 100 sztuk (bez tpz):
100 · 3,6 = 360 min
Krok 2: dodanie czasu przygotowawczo-zakończeniowego:
360 + 30 = 390 min
Zatem poprawna odpowiedź to 390 minut.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 65 minut – typowy błąd "szybkiego" liczenia (np. mylenie działań lub nieprawidłowe potraktowanie liczby sztuk), wynik rażąco zaniżony względem 100 sztuk po kilka minut.
- 56 minut – błąd pominięcia kluczowego składnika (mnożenia przez 100) lub pomyłka w działaniach na liczbach dziesiętnych; taki czas nie odpowiada skali zlecenia.
- 780 minut – wynik zawyżony, zwykle z podwojenia czasu partii (np. 2 × 390) albo błędnego przyjęcia innego czasu jednostkowego; nie wynika z podanych danych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, co jest składnikiem stałym (tpz), a co rośnie proporcjonalnie do liczby sztuk (n · tj). To najszybsza metoda uniknięcia błędów.
