W ISDN na styku S spotyka się różne sposoby łączenia urządzeń abonenckich, a kluczem w tym zadaniu jest rozpoznanie topologii po samym układzie połączeń widocznym na schemacie.
Odpowiedź "konfiguracja gwiaździsta." jest poprawna, gdy rysunek pokazuje, że z jednego miejsca instalacji (punktu rozdziału/koncentracji) przewody są poprowadzone osobnymi odcinkami do kilku urządzeń. Charakterystyczne jest to, że odgałęzienia wychodzą promieniście i nie tworzą jednej wspólnej linii, do której "wpięte" są kolejne terminale po drodze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "krótka magistrala pasywna." – magistrala oznacza układ liniowy (jeden wspólny odcinek), do którego urządzenia są dołączane wzdłuż tej samej trasy. "Krótka" odnosi się do dopuszczalnych parametrów odcinka, ale wizualnie nadal jest to linia, a nie rozgałęzienie w jednym punkcie.
- "długa magistrala pasywna." – podobnie jak wyżej: różnica dotyczy wariantu dopuszczalnej długości/rozmieszczenia, lecz nadal jest to topologia magistrali. Jeśli schemat pokazuje wyraźny rozdział na kilka ramion, to nie jest magistrala.
- "konfiguracja dwupunktowa." – dwupunktowość to połączenie dwóch punktów (zwykle jeden terminal na jeden tor), czyli brak "rozsiewu" do wielu urządzeń. Gdy na schemacie występuje kilka urządzeń podłączonych z jednego punktu, układ nie spełnia idei punkt–punkt.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij w myślach kształt połączeń (linia czy rozgałęzienie), a dopiero potem dopasuj termin ("magistrala" = linia, "gwiazda" = rozdział w jednym punkcie, "dwupunktowa" = tylko dwa końce).
