W geodezji metoda tyczenia wynika z tego, jakie dane i zależności geometryczne wykorzystuje się do wyznaczenia położenia punktu w terenie. W tym zadaniu należy odczytać ze szkicu dokumentacyjnego, w jaki sposób punkt A ma zostać wytyczony.
Odpowiedź "Biegunowa." jest właściwa, gdy szkic wskazuje tyczenie z jednego stanowiska (np. punktu osnowy) poprzez:
- wyznaczenie kierunku (np. przez kąt/kierunek do punktu A względem kierunku odniesienia),
- odłożenie odległości od stanowiska do punktu A.
To typowy schemat pracy tachimetrem/total station: instrument stoi na stanowisku, celuje w zadanym kierunku i odkłada dystans do punktu tyczonego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do sytuacji, gdy szkic przedstawia tyczenie biegunowe?
- "Wcięć." (wcięcie) kojarzy się z wyznaczaniem punktu jako przecięcia dwóch linii/kierunków lub łuków/odległości, zwykle z co najmniej dwóch punktów/stacji. Jeśli szkic pokazuje jedną stację i jedną odległość wzdłuż kierunku, to nie jest wcięcie.
- "Przedłużeń." dotyczy wyznaczania punktu na przedłużeniu istniejącej linii (np. osi, krawędzi) o zadaną wartość. Na szkicu kluczowa byłaby linia bazowa i informacja o przedłużeniu, a nie odłożenie kierunku i odległości od stanowiska.
- "Ortogonalna." (prostokątna) polega na wytyczeniu punktu przez domiar wzdłuż linii odniesienia oraz prostopadły domiar poprzeczny. Na szkicu charakterystyczne są oznaczenia kąta prostego i dwa domiary (wzdłuż oraz poprzeczny), a nie "promień" z jednego stanowiska.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz metodę, odpowiedz sobie na dwa pytania: (1) czy punkt wyznaczany jest z jednego stanowiska, czy z dwóch/trzech? (2) czy dane mają postać "kierunek + odległość" (biegunowa), czy "dwa domiary prostopadłe" (ortogonalna), czy "przecięcie" (wcięcie), czy "kontynuacja linii" (przedłużenie).
