KWALIFIKACJA CHM5 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 27.
Na podstawie przedstawionego załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r., określ dla których grup źródeł hałasu możliwe jest wykonanie oceny hałasu.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Załącznik do rozporządzenia wyróżnia grupy źródeł hałasu oceniane według głównych tabel, m.in. hałas drogowy, przemysłowy oraz szynowy (w tym torowiska tramwajowe). Linie elektroenergetyczne i hałas od statków powietrznych (starty, lądowania, przeloty) są ujęte odrębnie, więc nie pasują do tej grupy.

Pełne wyjaśnienie:

W ocenie hałasu środowiskowego kluczowe jest prawidłowe przypisanie źródła do grupy wskazanej w załączniku do rozporządzenia. Załącznik ma postać tabel dopuszczalnych poziomów hałasu i obejmuje różne grupy źródeł, dla których stosuje się właściwe wskaźniki (krótkookresowe LAeqD i LAeqN oraz długookresowe LDWN i LN).

Poprawna odpowiedź wskazuje: drogi i autostrady, zakłady przemysłowe i torowiska tramwajowe. Są to typowe źródła hałasu ujęte w głównej kategorii tabel "z wyłączeniem" hałasu lotniczego oraz linii elektroenergetycznych, dlatego ich ocena jest przewidziana w tym zakresie załącznika.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Wariant z liniami elektroenergetycznymi i samolotami jest nieprawidłowy, bo oba te źródła są w załączniku potraktowane odrębnie (nie należą do głównej grupy tabel dla dróg/zakładów/torowisk).
  • Wariant z liniami elektroenergetycznymi jest nieprawidłowy z tego samego powodu: linie elektroenergetyczne mają osobne ujęcie, więc nie powinny być łączone z drogami i zakładami w tej grupie.
  • Wariant z przelatującymi samolotami jest nieprawidłowy, ponieważ hałas lotniczy (starty, lądowania i przeloty statków powietrznych) nie jest oceniany w tej samej grupie co hałas drogowy i szynowy.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w przepisie/załączniku pojawia się rozdzielenie na kategorie oraz wyłączenia, zawsze sprawdzaj, czy dane źródło nie ma "własnej" tabeli. To częsta pułapka w pytaniach o ocenę hałasu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To podział źródeł hałasu na kategorie, dla których w załączniku do rozporządzenia podano osobne tabele dopuszczalnych poziomów. Przykładowo inaczej klasyfikuje się hałas drogowy, szynowy (w tym tramwaje) i przemysłowy, a inaczej hałas lotniczy oraz linie elektroenergetyczne.
Najczęściej są to źródła komunikacyjne i przemysłowe: drogi i autostrady, źródła szynowe (np. linie kolejowe i torowiska tramwajowe) oraz zakłady przemysłowe. Te grupy występują jako typowe pozycje w głównym zestawie tabel dopuszczalnych poziomów hałasu.
Bo w załączniku do rozporządzenia są potraktowane odrębnie. W praktyce oznacza to, że nie łączy się ich z "główną" grupą źródeł (drogi/torowiska/zakłady) w jednym zestawie tabel. Na egzaminie to typowy "dystraktor" mylący przez podobieństwo infrastruktury.
Hałas lotniczy (starty, lądowania i przeloty statków powietrznych) ma inną specyfikę oddziaływania i w załączniku jest ujęty osobno. Dlatego nie wybiera się odpowiedzi, które mieszają samoloty z drogami, tramwajami i zakładami przemysłowymi w jednej "głównej" grupie.
W przepisach i opracowaniach tramwaje są zwykle zaliczane do źródeł szynowych, często razem z kolejowymi, z doprecyzowaniem torowisk tramwajowych (np. poza pasem drogowym). W testach szukaj odpowiedzi, w której tramwaje występują obok dróg lub zakładów, bez domieszki samolotów i linii elektroenergetycznych.
To wskaźniki równoważnego poziomu dźwięku A dla pory dnia (D) i pory nocy (N), używane w ocenach krótkookresowych. Ułatwiają porównanie pomiarów z wartościami dopuszczalnymi z tabel. W pytaniach o grupy źródeł ważniejsze jest jednak dobranie właściwej tabeli dla danego typu źródła.
LDWN i LN to wskaźniki długookresowe (dla okresu odniesienia), stosowane m.in. w analizach obejmujących różne pory doby i dłuższy czas. W praktyce spotkasz je przy opracowaniach strategicznych, np. przy mapowaniu hałasu. Na egzaminie często sprawdza się ich rozróżnienie od LAeqD/LAeqN.
Najczęściej: (1) uznanie, że wszystkie źródła są w jednej tabeli, (2) "dobieranie na logikę" i dopisywanie linii elektroenergetycznych do dróg, (3) wybór samolotów, bo są oczywistym źródłem hałasu, mimo że mają osobne ujęcie. Pomaga zapamiętać, że lotnictwo i elektroenergetyka są rozdzielone.
Gdy planuje pomiary, weryfikuje raport akustyczny albo przygotowuje dane do oceny oddziaływania na środowisko. Poprawne wskazanie grupy (drogi, szyny, przemysł, lotnictwo, linie elektroenergetyczne) decyduje o tym, jakie tabele i wskaźniki należy zastosować przy dalszej ocenie.
Najlepiej pracować bezpośrednio z tabelami z załącznika: wypisać grupy źródeł i zaznaczyć wyjątki/odrębne ujęcia. Potem ćwiczyć na testach, w których dystraktory mieszają kategorie (np. drogi + samoloty). Skup się na logice podziału, nie na intuicji "co hałasuje najbardziej".
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Załącznik do rozporządzenia wyróżnia grupy źródeł hałasu oceniane według głównych tabel, m.in. hałas drogowy, przemysłowy oraz szynowy (w tym torowiska tramwajowe)."

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, Dz.U. 2014 poz. 112 (tekst jednolity), załącznik (tabele grup źródeł hałasu).

Materiały:

  • Tekst jednolity rozporządzenia i jego załącznik (tabele dopuszczalnych poziomów hałasu) – praca z dokumentem
  • Materiały dydaktyczne z akustyki środowiskowej (podstawowe rodzaje źródeł hałasu i wskaźniki oceny)
  • Przykładowe opracowania/raporty z oceny hałasu komunikacyjnego i przemysłowego (analiza struktury i terminologii)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego