W zadaniach magazynowych dla części wiertniczych (np. tulei do pompy płuczkowej) standardowo wyznacza się stan końcowy na podstawie ewidencji ruchów w danym miesiącu.
Stosuje się prostą zależność:
stan końcowy = stan początkowy + przyjęcia − wydania
- Stan początkowy to ilość na początku miesiąca sprawozdawczego.
- Przyjęcia to wszystkie zwiększenia zapasu w miesiącu (np. dostawy, przesunięcia międzymagazynowe na plus).
- Wydania to wszystkie zmniejszenia zapasu (np. zużycie na wiertni, wydania na remont, przesunięcia na minus).
Kluczowe jest, aby do obliczeń brać tylko te wiersze zestawienia, które dotyczą dokładnie: tulei 6" oraz pompy PZ-7. W praktyce błędy wynikają najczęściej z doliczenia podobnie opisanych pozycji (inny rozmiar tulei, inny typ pompy) albo z pomylenia kolumn "przyjęto" i "wydano".
Odpowiedź "3 szt." jest poprawna, ponieważ po zsumowaniu wszystkich przyjęć dotyczących tej tulei i odjęciu wszystkich wydań z danego miesiąca, bilans daje stan końcowy równy 3 sztukom.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "0 szt." odpowiada sytuacji, w której rozchód całkowicie wyczerpał zapas (albo błędnie odjęto dodatkowe pozycje).
- "6 szt." często wynika z nieuwzględnienia części wydań lub pomylenia znaku (dodania zamiast odjęcia).
- "9 szt." jest typowe dla zsumowania stanu początkowego z przyjęciami bez odjęcia rozchodów lub doliczenia ruchów z innego indeksu.
Na egzaminie warto najpierw zaznaczyć w zestawieniu wszystkie wiersze odnoszące się do właściwej części, a dopiero potem wykonać rachunek i sprawdzić go "w drugą stronę" (czy stan początkowy + przyjęcia = stan końcowy + wydania).
