Aby obliczyć powierzchnię ścianki działowej, korzysta się z danych z rzutu poziomego (plan pomieszczenia). Z rysunku odczytuje się rzeczywistą długość ścianki (czasem jest to suma kilku odcinków, gdy ścianka ma załamania). Następnie stosuje się podstawową zależność:
Powierzchnia ścianki [m²] = długość ścianki [m] × wysokość ścianki [m]
W tym zadaniu wysokość wynosi 3,0 m, więc kluczowe jest poprawne ustalenie długości z rzutu i wykonanie mnożenia z zachowaniem jednostek. Wynik podaje się w metrach kwadratowych (m²).
W praktyce przedmiarowania często pojawia się jeszcze kwestia potrąceń, czyli odjęcia powierzchni otworów (np. drzwi). Jeżeli zadanie lub zasady przedmiarowania przewidują potrącenia, należy:
- zidentyfikować otwory w ściance,
- obliczyć ich pola,
- odjąć je od pola całkowitego.
Jeżeli potrąceń się nie wykonuje (albo wykonuje się je dopiero od pewnej wielkości otworu), wynik pozostaje polem "brutto". Brak jednoznacznej informacji w treści powoduje, że trzeba opierać się na wskazanych "zasadach przedmiarowania" z materiałów dydaktycznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości 12,0 m², 6,0 m² i 5,0 m² wynikają zwykle z typowych pomyłek: przyjęcia niewłaściwej długości (np. tylko jednego odcinka), pominięcia mnożenia przez wysokość 3,0 m, błędu w odczycie wymiarów lub zastosowania nieprawidłowych potrąceń. Poprawne wykonanie procedury (odczyt długości, ewentualne zsumowanie odcinków, mnożenie przez 3,0 m i właściwe potrącenia) prowadzi do wyniku 10,0 m².
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki na końcu. Jeśli wychodzą metry (m) zamiast m², to znaczy, że nie policzono powierzchni.
