W układzie sterowania z samopodtrzymaniem naciśnięcie START tylko inicjuje zadziałanie przekaźnika/stycznika (tu: K1), a dalsze podtrzymanie obwodu realizuje styk pomocniczy K1 włączony równolegle do przycisku START. Oznacza to, że sam przycisk START nie ma "trzymać" stanu — po puszczeniu ma wrócić do pozycji spoczynkowej.
Dlatego właściwy jest przycisk monostabilny (powrót sprężynowy), czyli seria CP1. Seria CP2 (bistabilna, z zatrzaskiem) byłaby typowym błędem: mechaniczne "zatrzaśnięcie" przycisku nie jest tu potrzebne i nie wynika z logiki samopodtrzymania, która i tak jest zrobiona stykiem K1.
Następnie trzeba dobrać rodzaj styków do funkcji przycisków:
- START ma na schemacie styk NO (zwierny), czyli zamyka obwód dopiero po naciśnięciu. W oznaczeniu katalogowym odpowiada temu kod -10 (1 styk NO).
- STOP ma na schemacie styk NC (rozwierny), czyli w spoczynku przewodzi, a po naciśnięciu rozłącza obwód. W oznaczeniu katalogowym odpowiada temu kod -01 (1 styk NC).
Na końcu dobiera się kolor zgodnie z podanymi kodami: G jako zielony (START) i R jako czerwony (STOP). Zestaw spełniający wszystkie warunki (seria CP1 + właściwy styk + właściwy kolor) to: CP1-10G-10 dla START oraz CP1-10R-01 dla STOP.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- Warianty z CP2 mylą typ przycisku (bistabilny) mimo że podtrzymanie realizuje styk K1.
- Warianty z zamienionymi kodami -10 i -01 odwracają funkcje NO/NC, co w praktyce daje nielogiczne działanie (START nie uruchamia lub STOP nie rozłącza poprawnie).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź trzy rzeczy w tej kolejności: funkcja w schemacie (NO/NC), sposób podtrzymania (czy jest styk pomocniczy K1), a dopiero potem oznaczenie katalogowe i kolor.
