W silniku indukcyjnym trójfazowym (klatkowym) uzwojenie stojana składa się z trzech faz, których wyprowadzenia są zwykle oznaczone jako: U1, V1, W1 (początki) oraz U2, V2, W2 (końce). Na tabliczce zaciskowej można wykonać różne konfiguracje połączeń, najczęściej gwiazdę i trójkąt.
Połączenie uzwojeń w trójkąt polega na takim zmostkowaniu zacisków, aby koniec jednej fazy był połączony z początkiem kolejnej fazy, tworząc zamknięty obwód (figurę "Δ"). W praktyce oznacza to wykonanie trzech mostków pomiędzy odpowiednimi parami (zależnie od układu zacisków na listwie), a następnie doprowadzenie zasilania do trzech pozostałych punktów w wierzchołkach trójkąta.
W typowym, standardowym układzie oznaczeń i połączeń, przewody zasilające L1, L2, L3 doprowadza się do zacisków U1, V1, W1. Pozostałe zaciski (U2, V2, W2) nie są wtedy miejscem bezpośredniego podłączenia faz, lecz służą jako punkty, które łączy się mostkami z odpowiednimi "jedynkami", aby uzyskać połączenie Δ.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Odpowiedzi mieszające zaciski z grupy "1" i "2" (np. zawierające V2) sugerują podłączenie jednej z faz do końca uzwojenia zamiast do wierzchołka trójkąta, co nie odpowiada standardowej praktyce okablowania tabliczki zaciskowej.
- Wskazania oparte głównie na U2/V2/W2 mogą wynikać z pomylenia roli mostków z punktami zasilania: mostki tworzą połączenie Δ, a zasilanie doprowadza się do trzech wierzchołków.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy pytanie dotyczy miejsca podłączenia L1–L3, czy miejsc wykonania mostków. To dwa różne kroki montażowe, które łatwo pomylić.
