Zadanie dotyczy obliczenia rzędnej (wysokości) punktu B na dnie wykopu na podstawie danych przedstawionych na szkicu. W geodezji realizacyjnej taki wynik służy do sprawdzenia, czy dno wykopu osiągnęło projektowany poziom posadowienia oraz do ewentualnego skorygowania robót ziemnych.
Typowy tok rozumowania w obliczeniach wysokościowych (zależnie od tego, co zawiera szkic) polega na:
- ustaleniu punktu odniesienia (np. reperu o znanej rzędnej),
- wyznaczeniu poziomu odniesienia dla stanowiska (często jako wysokość instrumentu albo równoważna wielkość wynikająca z odczytu na reper),
- przeniesieniu wysokości na punkt B poprzez właściwe użycie danych ze szkicu (odczytów/odległości/relacji wysokościowych) i wykonanie działań z poprawnym znakiem,
- podaniu wyniku w metrach z wymaganą dokładnością (zwykle do 0,001 m).
Odpowiedź "210,250 m" jest poprawna, ponieważ wynika z konsekwentnego zastosowania schematu obliczeń do wartości odczytanych ze szkicu oraz zachowania poprawnej kolejności działań (najpierw wyznaczenie poziomu odniesienia, potem obliczenie rzędnej punktu B).
Pozostałe propozycje wyników są niepoprawne, bo odpowiadają typowym błędom rachunkowym lub interpretacyjnym:
- Wartości zbliżone, ale niższe od poprawnej, mogą wynikać z zamiany odejmowania na dodawanie (błąd znaku) albo użycia niewłaściwego odczytu jako wstecz/przód.
- Inna wartość może być skutkiem przepisania liczby ze szkicu z pomyłką cyfry lub pominięcia części danych (np. nieuwzględnienia jednego członu obliczeń).
- Najbardziej odstające wyniki często pojawiają się, gdy błędnie przyjmuje się punkt odniesienia (np. myli się reper z punktem kontrolnym) albo stosuje nie ten schemat obliczeń, którego wymaga przedstawiony szkic.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu rzędnej wykonaj kontrolę sensu wyniku. Jeśli szkic dotyczy dna wykopu, rzędna powinna logicznie wynikać z danych odniesienia i nie powinna "uciekać" o kilka metrów bez wyraźnej przyczyny w danych wejściowych.
