KWALIFIKACJA BUD2 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 6.
Na podstawie tabeli przedstawiającej kalkulację indywidualną na wykonanie jednej altany ogrodowej, oblicz jaką kwotę powinien zapłacić klient za jedną altanę z montażem.
Ilustracja przedstawia tabelę z kalkulacją indywidualną na wykonanie drewnianej altany ogrodowej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwotę do zapłaty wyznacza się przez zsumowanie wszystkich pozycji kosztów ujętych w tabeli kalkulacji jednej altany (materiały, robocizna i montaż oraz inne wskazane składniki). Po wykonaniu poprawnego podsumowania wartości z tabeli otrzymuje się cenę 3120,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć kwotę, którą klient powinien zapłacić za jedną altanę z montażem, należy wykonać rachunek dokładnie według danych z tabeli kalkulacji indywidualnej.

Typowa procedura jest następująca:

  • Krok 1: Odczytaj z tabeli wszystkie składniki kosztu przypisane do wykonania jednej sztuki altany. Zwykle są to co najmniej: koszty materiałów (np. drewno, łączniki, środki ochrony), koszty robocizny (czas pracy i stawka) oraz koszty montażu (jeżeli są wyszczególnione osobno).
  • Krok 2: Upewnij się, że sumujesz wartości dotyczące jednej altany, a nie wartości zbiorcze dla większej liczby sztuk. Częstą pomyłką jest użycie kolumny "razem" dla innej liczby jednostek lub sumy częściowej.
  • Krok 3: Zsumuj wszystkie pozycje kosztowe, które według tabeli wchodzą do ceny dla klienta. Jeżeli tabela zawiera narzuty, marżę lub inne dopłaty, należy je doliczyć zgodnie z tym, jak są ujęte w zestawieniu (np. jako osobna pozycja lub procent od podstawy).
  • Krok 4: Porównaj otrzymaną sumę z podanymi wariantami odpowiedzi i wybierz wartość identyczną z wynikiem obliczeń.

Odpowiedź "3120,00 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada pełnemu podsumowaniu kosztów dla jednej altany z montażem wynikającemu z tabeli.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odpowiadają typowym błędom rachunkowym: pominięciu jednej pozycji, dodaniu kosztu, który nie powinien być wliczony, lub błędnemu odczytowi wartości z innej kolumny (np. suma częściowa zamiast końcowej).

Wskazówka egzaminacyjna: po zsumowaniu wykonaj szybkie sprawdzenie kontrolne (np. ponowne dodanie w innej kolejności albo sprawdzenie, czy wszystkie wiersze tabeli zostały ujęte). To zmniejsza ryzyko pomyłek o kilkadziesiąt złotych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zsumuj wszystkie pozycje kosztów ujęte w tabeli dla jednej sztuki: materiały, robociznę i montaż (oraz inne składniki, jeśli występują). Następnie sprawdź, czy tabela nie zawiera dodatkowych narzutów lub podsumowania końcowego. Wynik sumy to kwota dla klienta.
Kalkulacja indywidualna to wycena konkretnego zlecenia na podstawie rzeczywistych składników kosztu (materiały, robocizna, transport, montaż). Różni się od uśrednionych stawek tym, że bazuje na założeniach dla danego obiektu, np. jednej altany o określonej konstrukcji.
Najczęściej wynika to z pominięcia pojedynczej pozycji (np. montażu lub drobnych materiałów) albo z błędnego odczytu wartości z niewłaściwej kolumny (suma częściowa zamiast końcowej). Drobna pomyłka w jednym wierszu daje zauważalną różnicę w wyniku.
Zwykle są to: koszt materiałów (drewno i elementy złączne), koszt robocizny (czas pracy), koszt montażu na miejscu, czasem także transport oraz zabezpieczenie drewna. W zadaniu egzaminacyjnym obowiązuje jednak dokładnie to, co jest wskazane w tabeli.
Nie należy niczego dopisywać "z domysłu". Jeśli tabela zawiera pozycję VAT lub rozróżnia kwotę netto i brutto, trzeba postąpić zgodnie z tym zapisem. Jeżeli w tabeli podano jedną kwotę końcową do zapłaty, przyjmuje się ją jako wynik bez dodatkowych dopłat.
Sprawdź nagłówki tabeli i jednostki: czy wartości są "na 1 szt.", "na komplet" albo "razem". Upewnij się, że nie używasz kolumny zbiorczej dla większej liczby jednostek. W razie wątpliwości zidentyfikuj wiersz "podsumowanie" opisany jako cena za jedną altanę.
Osobny koszt montażu stosuje się, gdy wykonanie elementów (prefabrykacja) jest rozliczane oddzielnie od pracy na miejscu (złożenie, kotwienie, poziomowanie). W zadaniach egzaminacyjnych montaż bywa wyodrębniony jako osobna pozycja, którą trzeba doliczyć do całości.
Typowe pomyłki to: pominięcie jednego wiersza, dodanie kwoty dwa razy, przestawienie cyfr w liczbie oraz złe przeniesienie przecinka (np. 120,00 zamiast 12,00). Pomaga dodawanie w blokach (materiały osobno, robocizna osobno) i kontrola sumy.
W dużej części tak, bo kluczowe jest poprawne odczytanie tabeli i wykonanie rachunków. Wiedza zawodowa pomaga jednak rozumieć, które pozycje są logiczne (materiały, robocizna, montaż) i szybciej wychwycić, gdy przypadkowo pominie się typowy składnik kosztu.
Ćwicz na krótkich tabelach kalkulacyjnych: sumowanie pozycji, rozróżnianie "netto/brutto", wykrywanie sum częściowych oraz przepisywanie kwot do wyniku. Warto robić kontrolę rachunkową (dodawanie inną kolejnością) i pilnować, czy liczysz dla jednej sztuki wyrobu.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że kwotę do zapłaty wyznacza się przez zsumowanie wszystkich pozycji kosztów ujętych w tabeli kalkulacji jednej altany (materiały, robocizna i montaż oraz inne wskazane składniki).

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Kosztorys - dostęp 2026-03-04
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Kalkulacja_koszt%C3%B3w - dostęp 2026-03-04

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania robót budowlanych (dział: kalkulacja indywidualna)
  • Zadania rachunkowe z wyceny robót ciesielskich (altany, wiaty, tarasy) z tabelami kosztów
  • Ćwiczenia z czytania tabel: sumy częściowe, podsumowania, kontrola rachunkowa

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego