KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2021 (test 2)

PYTANIE NR 37.
Na podstawie tablicy z KNR-W 2-02 wskaż nakłady, które należy zastosować do obliczenia ilości robocizny związanej z wykonaniem ścianek działowych z bloczków YTONG 60×40×11,5 cm o powierzchni czołowej gładkiej, z przycinaniem bloczków za pomocą piły taśmowej elektrycznej.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z nakładami pracy potrzebnymi do wykonania ścianek działowych z bloczków YTONG o
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nakład robocizny należy odczytać z właściwej tablicy KNR-W 2-02 dla ścianek działowych z bloczków z betonu komórkowego, wybierając wariant zgodny z opisem: bloczki 60×40×11,5 cm, gładka powierzchnia czołowa oraz przycinanie piłą taśmową elektryczną. Dla tego wariantu przyjmuje się 0,42 r-g.

Pełne wyjaśnienie:

W kosztorysowaniu metodą szczegółową robociznę oblicza się na podstawie nakładów jednostkowych zapisanych w katalogach KNR/KNR-W. W tym zadaniu trzeba dobrać takie nakłady, które odpowiadają jednocześnie:

  • rodzajowi robót: wykonanie ścianek działowych,
  • materiałowi: bloczek z betonu komórkowego (YTONG),
  • parametrom elementu: bloczki 60×40×11,5 cm,
  • cechom wykonania: powierzchnia czołowa gładka,
  • technologii obróbki: przycinanie bloczków piłą taśmową elektryczną.

Po wybraniu w KNR-W 2-02 odpowiedniej tablicy i wiersza/kolumny wariantowej odczytuje się wartość robocizny wyrażoną w r-g (roboczogodzinach) na jednostkę obmiaru przewidzianą w katalogu (najczęściej 1 m² ścianki dla tego typu robót). Dla opisanego wariantu właściwy nakład robocizny wynosi 0,42 r-g.

Pozostałe wartości są błędne, ponieważ odpowiadają innym warunkom normowania, które w KNR zwykle zmieniają pracochłonność, np.:

  • innemu sposobowi docinania (ręcznemu lub inną maszyną),
  • innemu typowi/formatowi bloczków lub innej grubości ścianki,
  • innemu wariantowi jakości/wykończenia powierzchni,
  • innej organizacji pracy przyjętej w danej pozycji katalogowej.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj nagłówki kolumn i uwagi pod tablicą. W KNR różnica jednego parametru (np. narzędzia do cięcia) może przenieść Cię do innej kolumny i dać zupełnie inny nakład r-g, mimo że materiał pozostaje ten sam.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
r-g to roboczogodzina, czyli jednostka nakładu robocizny. W KNR/KNR-W podaje się zwykle liczbę r-g potrzebną na wykonanie 1 jednostki obmiaru (np. 1 m² ścianki). Potem mnoży się nakład przez ilość obmiaru, aby dostać łączną robociznę.
Najpierw identyfikujesz rodzaj robót (ścianki działowe), potem materiał (bloczek z betonu komórkowego) i dopiero na końcu wariant technologiczny z kolumn/uwag (format, grubość, sposób docinania). Kluczowe są nagłówki tablicy oraz doprecyzowania w opisach wariantów.
Inne narzędzia oznaczają inny czas pracy: przygotowanie stanowiska, tempo cięcia, dokładność i ilość poprawek. KNR często rozdziela warianty "cięcie ręczne" i "cięcie mechaniczne", bo mechanizacja zwykle zmniejsza pracochłonność, ale nie zawsze (zależy od organizacji robót).
Najważniejsze są elementy, które w KNR tworzą warianty: rodzaj robót (ścianka działowa), materiał (beton komórkowy), wymiary/grubość oraz technologia (np. gładka powierzchnia czołowa i przycinanie piłą taśmową elektryczną). Pominięcie któregoś z nich prowadzi do złej kolumny.
W wielu pozycjach dotyczących ścianek działowych jednostką jest 1 m², ale zawsze trzeba to potwierdzić w nagłówku tablicy KNR. Na egzaminie przyjmuje się jednostkę zgodną z katalogiem dołączonym do zadania (w tym także w formie ilustracji lub wydruku tabel).
Najczęstsze błędy to: wybór złej tablicy (np. mury zamiast ścianek), nieuwzględnienie wariantu technologicznego z kolumny, pomylenie jednostki obmiaru, oraz przenoszenie wartości z innego katalogu/rozdziału. Pomaga nawyk czytania opisów i uwag pod tablicą.
Porównaj wynik z orientacyjną wydajnością brygady (ile m² ścianki dziennie) oraz z warunkami robót (dostęp, docinki, instalacje). Jeśli nakład daje nielogicznie wysoką lub niską pracochłonność, wróć do KNR i upewnij się, że wybrałeś właściwy wariant i jednostkę obmiaru.
KNR-W (wersje "W") są stosowane w zależności od bazy normatywnej używanej przez inwestora lub w danym zadaniu egzaminacyjnym. W praktyce ważna jest spójność: jeśli w kosztorysie przyjęto KNR-W dla danego zakresu, to kolejne pozycje dobiera się z tej samej rodziny katalogów, aby zachować porównywalność nakładów.
Nie zawsze. KNR zwykle normuje roboty według rodzaju materiału (np. beton komórkowy) i parametrów (wymiary, grubość, technologia), a nie według marki handlowej. Marka w opisie pomaga zidentyfikować typ materiału, ale o doborze pozycji decydują parametry techniczne i wariant wykonania.
Ćwicz szybkie wyszukiwanie tablic po działach i nazwach robót, czytaj nagłówki kolumn oraz uwagi. Rób zadania, w których zmienia się jeden parametr (np. narzędzie docinania) i obserwuj, jak wpływa to na r-g. To buduje nawyk dokładnego dopasowania wariantu, a nie "strzelania" wartości.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Dla tego wariantu przyjmuje się 0,42 r-g."

Źródła:

  • KNR-W 2-02 – Katalog Nakładów Rzeczowych (roboty budowlane), tablice dotyczące ścianek działowych z bloczków z betonu komórkowego (wydanie zależne od bazy KNR użytej w zadaniu) – źródło pierwotne normatywów

Materiały:

  • KNR-W 2-02 (wydanie stosowane na zajęciach/egzaminie) – część dotycząca ścianek i robót murowych
  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania (ćwiczenia z odczytu nakładów i doboru wariantów KNR)
  • Instrukcje do programów kosztorysowych (np. praca z bazami KNR i dobór pozycji)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego