Katalogi nakładów rzeczowych (KNR) są narzędziem normatywnym. Oznacza to, że opisują, jakie ilości zasobów są potrzebne do wykonania jednostki danej roboty (np. 1 m2, 1 m3, 1 szt.). W praktyce kosztorysowej przekłada się to na bezpośrednie nakłady rzeczowe w trzech podstawowych grupach:
- robocizna (czas pracy ludzi),
- materiały (ilości zużycia),
- sprzęt (czas pracy maszyn/urządzeń).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "bezpośrednie nakłady rzeczowe robocizny, materiałów i sprzętu." – dokładnie to jest celem KNR: podanie norm zużycia R, M i S przypisanych do pozycji/technologii.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów spotykanych na egzaminach:
- "bezpośrednie nakłady kosztów pośrednich." – koszty pośrednie nie są "nakładami rzeczowymi" i nie wynikają bezpośrednio z KNR. To inna część kalkulacji kosztorysowej (narzuty/pozycje pośrednie).
- "ceny robocizny, materiałów i sprzętu." – KNR nie jest cennikiem; nie podaje stawek ani cen. Ceny pochodzą z odrębnych źródeł (np. cenników, ofert, notowań) i są łączone z nakładami dopiero w kosztorysie.
- "wartość robocizny, materiałów, sprzętu i transportu zewnętrznego." – "wartość" oznacza już przeliczenie na pieniądze, a KNR opisuje ilości/normy. Dodatkowo transport zewnętrzny nie jest standardowo traktowany jako element, który "wynika" wprost z katalogu norm w takiej formie, jak sugeruje odpowiedź.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada "KNR", najpierw myśl o normach i nakładach, a dopiero później (w kalkulacji) o cenach i wartościach.
