Wskaźnik bieżącej płynności finansowej (current ratio) służy do oceny, czy przedsiębiorstwo jest w stanie na bieżąco spłacać zobowiązania krótkoterminowe przy wykorzystaniu aktywów obrotowych. W praktyce analizuje się relację:
aktywa obrotowe / zobowiązania krótkoterminowe
Interpretacja jest następująca: gdy wskaźnik jest zbyt niski, przedsiębiorstwo może mieć trudność z terminowym regulowaniem zobowiązań (ryzyko zatorów płatniczych). Gdy wskaźnik osiąga poziom uznawany za bezpieczny w danym zadaniu (często co najmniej powyżej 1), oznacza to, że aktywa obrotowe pokrywają bieżące zobowiązania i nie powinno być problemów z ich regulacją.
W tym pytaniu należy wskazać kwartał, w którym jednostka nie miała kłopotów z bieżącą spłatą, czyli taki, w którym wskaźnik spełnia wymagane kryterium bezpieczeństwa. Odpowiedź "D" odpowiada kwartałowi, w którym wskaźnik bieżącej płynności spełnia ten warunek.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ wskazują kwartały, w których wskaźnik nie osiąga progu pozwalającego wnioskować o bezproblemowej regulacji zobowiązań. Typowym błędem jest mylenie płynności z rentownością lub wybieranie kwartału "na oko" na podstawie samych wartości liczbowych bez sprawdzenia relacji aktywów obrotowych do zobowiązań krótkoterminowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze połącz wynik wskaźnika z jego znaczeniem ekonomicznym (czy firma ma z czego spłacić długi w krótkim terminie), a nie tylko z tym, czy liczba "rośnie" lub "maleje".
