Silnik trójfazowy klatkowy podczas rozruchu pobiera prąd większy od prądu znamionowego, dlatego przy doborze wyłącznika nadprądowego trzeba uwzględnić nie tylko wartość In silnika (tu 5,5 A), ale też zachowanie członu zwarciowego (tzw. "krotność").
Odpowiedź "In = 6 A, charakterystyka C, krotność In = 5 do 10" jest zgodna z typową logiką doboru: wybiera się aparat o prądzie znamionowym nieco wyższym niż prąd odbiornika, a najbliższy stopień powyżej 5,5 A to 6 A. Dodatkowo charakterystyka C ma wyższy próg zadziałania członu zwarciowego (około 5–10 razy prąd znamionowy wyłącznika), co zmniejsza ryzyko niepożądanego wyzwalania przy rozruchu silnika.
Odpowiedź "In = 6 A, charakterystyka B, krotność In = 3 do 5" jest mniej właściwa dla obwodu silnikowego, ponieważ charakterystyka B ma niższy próg zadziałania członu zwarciowego. Przy wyższych prądach rozruchowych silnika może to skutkować wyłączeniem obwodu mimo braku uszkodzenia.
Warianty z prądem znamionowym 16 A (zarówno z charakterystyką B, jak i C) są nieadekwatne do silnika o prądzie 5,5 A, ponieważ dobór wyłącznika zbyt "dużego" osłabia funkcję ochronną (zabezpieczenie może nie reagować odpowiednio do przeciążeń w zakresie, w którym powinno chronić obwód i przewody zasilające).
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: dla odbiorników z istotnym prądem rozruchowym częściej wybiera się charakterystykę o wyższym progu zadziałania (np. C zamiast B), a prąd znamionowy aparatu dobiera się jako najbliższy stopień powyżej prądu odbiornika, o ile pozostałe warunki (instalacyjne) są spełnione.
