Analiza spalin silnika z zapłonem iskrowym polega na pomiarze kilku podstawowych składników i porównaniu ich z wartościami dopuszczalnymi podanymi w tabeli (dla danego trybu badania). W tym zadaniu decydujące jest wskazanie tego składnika, którego zmierzone stężenie jest większe od dopuszczalnego.
Odpowiedź "Tlenek węgla (CO)" jest poprawna, gdyż to CO na wydruku ma wartość ponadlimitową. W praktyce diagnostycznej podwyższony CO najczęściej wskazuje na:
- zbyt bogatą mieszankę (za dużo paliwa w stosunku do powietrza),
- niepełne spalanie (np. problemy z zapłonem),
- niższą skuteczność katalizatora w dopalaniu CO do CO2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście tego zadania?
- "Tlen (O2)" – obecność tlenu w spalinach jest typowa, a jego poziom bywa wskaźnikiem nadmiaru powietrza lub nieszczelności. Sam fakt, że O2 występuje w spalinach, nie oznacza przekroczenia; liczy się porównanie z limitem z tabeli.
- "Węglowodory (HC)" – HC rosną przy wypadaniu zapłonów, zbyt bogatej mieszance lub niespalonym paliwie, ale w tym zadaniu (zgodnie z wydrukiem i tabelą) ich poziom nie przekracza wartości dopuszczalnej.
- "Dwutlenek węgla (CO2)" – CO2 jest produktem prawidłowego spalania. Jego wyższy udział często towarzyszy lepszemu dopalaniu (mniej CO), a o błędzie nie przesądza intuicja, tylko konkretne przekroczenie limitu w tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj z wydruku wartości dla CO, HC, O2 i CO2, a następnie każdą z nich porównaj z odpowiadającą jej pozycją w tabeli (zwracając uwagę na jednostki). Dopiero wtedy wybierz składnik ponadlimitowy.
