W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "na podstawie wykresu": odpowiedź wynika z odczytu zakresu temperatur przypisanego na danym wykresie do wyżarzania zmiękczającego dla stali o zawartości 1,2% C. Taka stal jest stalą nadeutektoidalną, więc przy interpretacji wykresów obróbki cieplnej/układu Fe–C zwykle odnosi się ją do obszarów związanych z temperaturami krytycznymi (m.in. Ac1 oraz przebiegiem granicy austenityzacji dla stali wysokowęglowych).
Zakres 730°C÷800°C jest poprawny, ponieważ na wykresie odpowiada obszarowi stosowanemu do zmiękczania materiału: celem procesu jest obniżenie twardości i poprawa skrawalności bez wchodzenia w zbyt wysokie temperatury, które sprzyjałyby pełnej austenityzacji i efektom typowym dla innych zabiegów. W praktyce w tego typu zadaniach oczekuje się, że zdający umie powiązać skład (1,2% C) z wyborem właściwego "pola" procesu na wykresie.
Dlaczego pozostałe zakresy są niepoprawne?
- 890°C÷910°C to zakres bardzo wysoki jak na zmiękczanie; na typowych wykresach będzie bliższy obszarom nagrzewania do zabiegów wymagających intensywniejszej austenityzacji, a więc nie odpowiada idei zmiękczania.
- 800°C÷860°C jest zbyt "górny" i może wchodzić w obszar innych przemian lub zbyt silnego nagrzania dla procesu zmiękczającego według badanego wykresu.
- 700°C÷723°C obejmuje zakres zbyt niski i zbyt wąski (blisko wartości granicznej), który na wykresie nie jest oznaczony jako właściwy dla wyżarzania zmiękczającego dla 1,2% C.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal na wykresie, gdzie leży skład 1,2% C, następnie znajdź oznaczenie procesu "wyżarzanie zmiękczające" i odczytaj odpowiadający mu przedział temperatur (z osi temperatur). Nie wybieraj zakresu "na pamięć" bez odniesienia do konkretnego wykresu użytego w zadaniu.
