BZT5 (biochemiczne zapotrzebowanie tlenu po 5 dniach) jest wskaźnikiem opisującym ilość biodegradowalnej materii organicznej w wodzie. W praktyce im wyższe BZT5, tym większe zużycie tlenu przez mikroorganizmy rozkładające zanieczyszczenia organiczne, co zwykle wiąże się z dopływem ścieków bytowych/komunalnych lub innych ścieków bogatych w substancje organiczne.
W zadaniu należy wykorzystać umiejętność interpretacji wykresu: oś stężeń BZT5 pokazuje poziom zanieczyszczenia, a oś kilometrażu wskazuje położenie wzdłuż biegu rzeki. Zrzut ścieków o największym ładunku w typowym ujęciu zadaniowym identyfikuje się jako punkt, w którym na profilu wzdłużnym pojawia się najwyższe maksimum stężenia BZT5 (najwyższy "pik" lub najwyższa wartość na wykresie), bo oznacza to najsilniejsze pogorszenie warunków tlenowych wody w badanym przekroju.
Odpowiedź "28" jest poprawna, ponieważ właśnie przy 28 kilometrze wykres osiąga najwyższą wartość BZT5. Pozostałe propozycje (13, 11, 35) są niepoprawne, bo odpowiadają punktom, w których BZT5 jest niższe niż w maksimum: mogą wskazywać mniejsze lokalne wzrosty, odcinki przed zrzutem albo miejsca, gdzie następowało już rozcieńczenie i samooczyszczanie rzeki.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi prześledź cały wykres od początku do końca i dopiero potem zaznacz kilometr odpowiadający najwyższemu punktowi krzywej. Unikniesz błędu polegającego na wybraniu pierwszego zauważonego piku lub pomyleniu odczytu osi.
