KWALIFIKACJA GIW13 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 24.
Na podstawie wzoru podanego w ramce oblicz, ile wynosi wartość współczynnika wyporności płuczki wiertniczej.
Ilustracja przedstawia wzór matematyczny używany do obliczania współczynnika wyporności płuczki wiertniczej, co jest istotne
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Współczynnik wyporności płuczki wyznacza się przez podstawienie właściwych danych do wzoru podanego w zadaniu (w "ramce") i wykonanie obliczeń z zachowaniem kolejności działań.
Po prawidłowym podstawieniu i zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku otrzymuje się wynik 0,85.

Pełne wyjaśnienie:

Współczynnik wyporności płuczki wiertniczej służy do uwzględnienia działania siły wyporu (zgodnie z prawem Archimedesa) na elementy zanurzone w płuczce, np. na przewód wiertniczy. W praktyce oznacza to, że element w otworze "waży" w płuczce mniej niż w powietrzu, a współczynnik pozwala to ująć w obliczeniach technologicznych.

W tego typu zadaniu postępowanie jest zawsze podobne:

  1. Odczytaj z treści zadania (lub z materiału pomocniczego) wzór oraz wszystkie dane, które mają zostać do niego podstawione.
  2. Sprawdź, czy dane są w formie wymaganej przez wzór (np. czy używasz tych samych jednostek/skal, których oczekuje wzór).
  3. Wykonaj obliczenia krok po kroku, zachowując kolejność działań (najpierw działania w nawiasach, potem mnożenie/dzielenie, na końcu dodawanie/odejmowanie).
  4. Na końcu zaokrąglij wynik do wymaganego miejsca (w zadaniach testowych zwykle do dwóch miejsc po przecinku) i wybierz odpowiedź zgodną z uzyskanym rezultatem.

Dlaczego poprawna odpowiedź to 0,85?
Po prawidłowym podstawieniu wartości do wzoru z ramki oraz po wykonaniu rachunku otrzymuje się wartość współczynnika równą 0,85 (po standardowym zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku). To oznacza, że w analizowanym przypadku wpływ wyporu redukuje wartość "efektywnego ciężaru" do 85% wartości odniesienia przyjętej we wzorze.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • 0,82 – typowy rezultat błędu rachunkowego (np. przestawienie liczb, pominięcie jednego składnika) albo zbyt wczesnego zaokrąglania w trakcie obliczeń.
  • 0,80 – często wynika z użycia niewłaściwej postaci danych (np. mylnej skali/jednostek) lub z błędu w kolejności działań, co "zaniża" wynik.
  • 0,87 – może być skutkiem pominięcia części korekty ujętej we wzorze lub błędu w przekształceniu, co sztucznie "zawyża" współczynnik.

Wskazówka egzaminacyjna: nawet gdy odpowiedzi różnią się nieznacznie, nie zgaduj. Policz do końca, a zaokrąglenie wykonaj dopiero na końcowym wyniku – wtedy najłatwiej trafić dokładnie w jedną z podanych wartości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

To liczbowy współczynnik używany w obliczeniach wiertniczych do uwzględnienia siły wyporu działającej na element zanurzony w płuczce.

Pomaga przejść od ciężaru "w powietrzu" do ciężaru "w płuczce", istotnego przy ocenie obciążeń przewodu i operacjach w otworze.

Płuczka wywiera na zanurzony element siłę wyporu skierowaną ku górze.

Im większa gęstość płuczki, tym większy wypór, a więc mniejszy pozorny ciężar. W praktyce wpływa to na obciążenia, dobór parametrów pracy i bezpieczeństwo operacji zapuszczania oraz wyciągania przewodu.

W zależności od przyjętego wzoru najczęściej potrzebna jest informacja o gęstości płuczki (lub równoważnym parametrze) oraz stała/parametr materiału odniesienia, jeśli wzór to uwzględnia.

Na egzaminie kluczowe jest, by użyć dokładnie tych danych i jednostek, których wymaga wzór podany w zadaniu.

Najpierw sprawdź, w jakich jednostkach zapisano wielkości we wzorze i w danych wejściowych.

Jeśli trzeba, wykonaj przeliczenie przed podstawieniem. Nie mieszaj np. wartości podanych w różnych skalach bez przeliczenia. Dopiero potem licz i zaokrąglaj wynik na końcu.

W typowych zastosowaniach współczynnik wyporności jest liczbą bezwymiarową, która opisuje "odciążenie" przez wypór.

Jeżeli współczynnik ma odzwierciedlać zmniejszenie ciężaru w płuczce względem ciężaru odniesienia, zwykle będzie mniejszy od 1. Ostatecznie zawsze interpretuj wynik zgodnie z definicją zastosowaną we wzorze z zadania.

Najczęstsze pomyłki to: przestawienie liczb przy podstawianiu, wykonanie działań w złej kolejności oraz zaokrąglenie zbyt wcześnie.

Drugą grupą błędów są niezgodne jednostki lub użycie danych, które nie pasują do postaci wzoru. Pomaga zapis obliczeń krok po kroku.

Po obliczeniu zrób szybki test zdroworozsądkowy: czy wynik odpowiada temu, że w płuczce element jest "lżejszy" (w ujęciu pozornym) niż bez wyporu?

Jeśli wyszedł wynik skrajny lub sprzeczny z intuicją, wróć do danych, jednostek i kolejności działań, bo błąd często jest techniczny.

Stosuje się go w obliczeniach obciążeń i sił działających na przewód wiertniczy w otworze, zwłaszcza przy analizie ciężaru na haku, obciążeń statycznych oraz podczas operacji zapuszczania i wyciągania.

Jest też pomocny przy weryfikacji założeń technologicznych w dokumentacji.

Zaokrąglaj dopiero wynik końcowy, najczęściej do dwóch miejsc po przecinku, jeśli tak sugeruje forma odpowiedzi.

W trakcie liczenia zachowuj więcej cyfr po przecinku, aby nie "zgubić" wartości i nie przesunąć wyniku do sąsiedniej odpowiedzi. To szczególnie ważne, gdy warianty różnią się o 0,02–0,03.

Nie jest to bezpieczne. Warianty są zwykle celowo blisko siebie, aby sprawdzić poprawność rachunku i zaokrągleń.

Najlepsza strategia to policzyć według wzoru z zadania, a dopiero potem dopasować wynik do odpowiedzi. Zgadywanie zwiększa ryzyko wyboru odpowiedzi wynikającej z typowego błędu.

info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii wiercenia dotyczące płuczek wiertniczych i ich parametrów
  • Zestawy zadań rachunkowych z obliczeń wiertniczych (wypór, obciążenia przewodu, gęstość płuczki)
  • Instrukcje/opracowania zakładowe do obliczania obciążeń przewodu wiertniczego w medium

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego