Koszty bezpośrednie w kosztorysie to te elementy ceny, które wynikają bezpośrednio z wykonania danej pozycji robót. W praktyce kosztorysowej są one zwykle prezentowane jako składowe takie jak robocizna, materiały oraz sprzęt (często zapisywane skrótowo jako R, M, S). Polecenie zawiera kluczowe słowo "razem", co oznacza, że nie wolno brać pod uwagę tylko jednej składowej (np. samych materiałów), lecz należy zsumować wszystkie składowe kosztów bezpośrednich wskazane w danym fragmencie kosztorysu.
Poprawna metoda rozwiązania jest następująca:
- odczytać z fragmentu kosztorysu wartości kosztów bezpośrednich przypisane do montażu mosiężnego kurka gazowego przelotowego (dla jednostki lub dla całej pozycji – zależnie od tego, jak prezentuje to tabela),
- jeśli koszty są podane dla 1 szt., przeliczyć je na 20 szt. przez mnożenie; jeśli koszty są już podane dla 20 szt., sprawdzić, czy tabela nie wymaga dodatkowego zsumowania składowych,
- zsumować składowe kosztów bezpośrednich i podać wynik jako wartość "razem".
Odpowiedź "952,89 zł" jest poprawna, bo odpowiada łącznym kosztom bezpośrednim wynikającym z odczytu i zsumowania danych z dostarczonego kosztorysu dla montażu 20 szt. kurków.
Pozostałe propozycje są typowymi wynikami błędów:
- "300,00 zł" może wynikać z odczytania tylko jednej części kosztu (np. samej robocizny lub samej pozycji cząstkowej) albo z pominięcia mnożenia przez ilość.
- "652,89 zł" często jest efektem nieuwzględnienia jednej ze składowych (np. pominięcie sprzętu lub materiału) albo błędnego zsumowania kolumn w tabeli.
- "47,65 zł" wygląda jak wartość jednostkowa dla 1 szt. (lub inna wielkość pośrednia), która została błędnie podana jako koszt "razem" dla 20 szt., bez przeliczenia na wymaganą ilość.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy tabela podaje wartości na jednostkę czy dla całej ilości, oraz czy "razem" dotyczy sumy R+M+S, czy tylko jednej kolumny. Te dwa odczyty decydują o poprawnym wyniku.
