KWALIFIKACJA OGR4 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 29.
Na podstawie zamieszczonego fragmentu mapy zasadniczej terenu określ, ile wynosi różnica wysokości pomiędzy punktami o najniższym i najwyższym położeniu?
Ilustracja przedstawia fragment mapy zasadniczej terenu, który jest używany w kontekście egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Różnicę wysokości wyznacza się jako wysokość najwyższego punktu minus wysokość najniższego punktu odczytane z fragmentu mapy zasadniczej (rzędne/warstwice). Po wskazaniu punktów skrajnych i wykonaniu odejmowania otrzymuje się wynik 1,00 m; pozostałe wartości odpowiadają innym (błędnym) odczytom lub pomyłkom w wyborze punktów.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z mapą zasadniczą kluczowe są dwa kroki: (1) poprawny odczyt wysokości oraz (2) wybór punktów skrajnych (najniżej i najwyżej położonego).

Jak wyznacza się różnicę wysokości?

  • Najpierw identyfikujesz na fragmencie mapy punkt o najniższym położeniu (najmniejsza rzędna lub miejsce wskazujące najniższy poziom terenu).
  • Następnie wskazujesz punkt o najwyższym położeniu (największa rzędna lub najwyższa warstwica/obszar).
  • Różnica wysokości to proste odejmowanie: Hmax − Hmin. Wynik podaje się w metrach, zwykle z dokładnością do 0,01 m, jeśli tak zapisano rzędne.

W tym pytaniu poprawny wynik to 1,00 m, czyli różnica między skrajnymi wysokościami wskazanymi na fragmencie mapy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "0,90 m" często wynika z pominięcia jednego z punktów skrajnych (np. wybrania punktu prawie najniższego zamiast rzeczywiście najniższego) albo z nieuważnego odczytu zapisu dziesiętnego.
  • "1,10 m" może być skutkiem odczytania wysokości z niewłaściwego oznaczenia (np. mylenia wartości przypisanej innemu obiektowi) lub przyjęcia niewłaściwego punktu jako najwyższego.
  • "1,20 m" bywa efektem pomylenia różnicy wysokości z sumą kilku "kroków" (np. między warstwicami) bez sprawdzenia, czy rzeczywiście dotyczą punktów o skrajnych położeniach.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaczniesz liczyć, wypisz (choćby w myślach) dwie liczby: najniższą i najwyższą widoczną na mapie. Dopiero potem wykonaj jedno odejmowanie i sprawdź, czy wynik mieści się logicznie pomiędzy podanymi odpowiedziami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Różnica wysokości to wartość Hmax − Hmin, czyli wysokość punktu najwyższego minus wysokość punktu najniższego wskazanych na mapie. Odczytu dokonuje się z rzędnych wysokościowych (liczb przy punktach) albo z warstwic, jeśli mapa je zawiera.
Najpierw przeszukaj cały fragment mapy i wypisz mentalnie wszystkie widoczne wartości wysokości. Najwyższy punkt ma największą liczbę (rzędną), a najniższy najmniejszą. Nie wybieraj pierwszego zauważonego punktu—łatwo pominąć skrajne wartości.
Rzędna wysokościowa jest podawana jako liczba przy punkcie wysokościowym i oznacza jego wysokość w metrach. Trzeba zwrócić uwagę na zapis dziesiętny (np. 100,25 m). W zadaniu zawsze porównuj wartości liczbowe i wybieraj skrajne, a nie "najbliższe".
Tak. Warstwice pokazują przebieg linii o tej samej wysokości. Jeśli na mapie są warstwice, możesz określić, które obszary są wyżej, a które niżej, i dopiero potem odszukać skrajne wysokości. Sama liczba "kroków" między warstwicami nie zawsze daje wynik, jeśli skrajne punkty leżą inaczej.
Błąd 0,10 m często wynika z pomylenia zapisu dziesiętnego albo z odczytania nie tego punktu, który jest skrajny (np. najwyższego "prawie" najwyższego). Pomaga metoda: najpierw wybierz Hmin i Hmax, zapisz je, a dopiero potem wykonaj jedno odejmowanie.
Sprawdź, czy wynik jest dodatni i czy odpowiada realnym różnicom terenu widocznym na mapie (np. czy nie jest większy niż różnice między skrajnymi rzędnymi). Dodatkowo oceń, czy Twoje Hmin i Hmax na pewno są najmniejszą i największą liczbą w całym fragmencie.
Tak, mapa zasadnicza jest częstym podkładem do analiz i projektowania zagospodarowania terenu. Umożliwia ocenę ukształtowania i powiązań z otoczeniem. Umiejętność odczytu wysokości jest potrzebna przy projektowaniu spadków nawierzchni, odwodnienia, skarp i niwelacji.
Najczęstsze błędy to: wybór punktów z podobnej części mapy (bez przeglądu całości), pominięcie pojedynczej rzędnej zapisanej drobnym drukiem oraz mylenie oznaczeń (np. wysokości obiektu z wysokością terenu). Dlatego zawsze "skanuj" cały fragment i porównuj wszystkie liczby.
Zwykle nie. To najczęściej jedno działanie: odejmowanie najniższej wysokości od najwyższej. Trudność polega bardziej na poprawnym odczycie danych z mapy i wyborze właściwych punktów. Dokładność wyniku zależy od tego, jak zapisano rzędne na mapie.
Ćwicz na różnych fragmentach map: wyszukiwanie Hmin i Hmax, szybkie porównywanie wartości oraz odejmowanie z zapisem dziesiętnym. Dobrą praktyką jest też rysowanie krótkiego profilu terenu "na brudno" i zaznaczanie kierunku wzrostu wysokości, co zmniejsza ryzyko wyboru złych punktów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 44% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Różnicę wysokości wyznacza się jako wysokość najwyższego punktu minus wysokość najniższego punktu odczytane z fragmentu mapy zasadniczej (rzędne/warstwice)."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw geodezji w architekturze krajobrazu (odczyt rzędnych, warstwice)
  • Ćwiczenia z czytania map sytuacyjno-wysokościowych i map zasadniczych
  • Zadania egzaminacyjne z obliczania różnic wysokości i interpretacji warstwic

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego