Na planie sytuacyjnym drogi łuk kołowy jest opisany punktami charakterystycznymi oraz tabelą parametrów geometrycznych. Kluczowe jest, aby wskazać pierwszy łuk, czyli ten położony najbliżej początku trasy (od km 0+000,00).
Długość łuku kołowego oznacza się symbolem L i jest to długość mierzona wzdłuż krzywej, a nie po cięciwie ani po stycznej. W praktyce na dokumentacji projektowej masz dwa równoważne sposoby wyznaczenia tej długości:
- Odczyt z tabeli parametrów łuku: wybierasz tabelę przypisaną do łuku 1 i odczytujesz wartość przy symbolu L.
- Weryfikacja z kilometrażu: korzystasz z wartości PŁK (początek łuku) i KŁK (koniec łuku) i liczysz różnicę kilometraży.
Dla łuku 1 na planie podano PŁK 1 = km 0+155,81 oraz KŁK 1 = km 0+373,17. Ponieważ kilometraż rośnie wzdłuż osi drogi, długość łuku w metrach wyznaczysz jako:
373,17 − 155,81 = 217,36 m.
To jest spójne z tym, co znajduje się w tabeli łuku 1, gdzie przy symbolu L widnieje 217,36 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartość 200,00 m odpowiada promieniowi R z tabeli łuku 1, a promień nie jest długością łuku. Wartość 250,00 m to promień R drugiego łuku, czyli dodatkowo dotyczy innego elementu trasy. Wartość 340,34 m jest długością L, ale dla drugiego łuku, więc wynika z pomyłki w identyfikacji łuku. Na egzaminie zawsze sprawdzaj: (1) czy odczytujesz dane z właściwej tabeli (łuk 1 vs łuk 2) oraz (2) czy wybierasz właściwy parametr (L, nie R ani T).
