W identyfikatorach stosowanych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB) poszczególne fragmenty zapisu odpowiadają różnym poziomom podziału administracyjno-ewidencyjnego. Jednym z tych fragmentów jest numer ewidencyjny obrębu, który w praktyce występuje jako czterocyfrowy zapis (często z zerami wiodącymi).
Odpowiedź "0012" jest właściwa, bo wskazuje wyłącznie numer obrębu w wymaganej postaci: cztery cyfry, bez dopisywania kodów wyższego rzędu (np. powiatu lub gminy) i bez przenoszenia separatorów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1201" wygląda jak kod odnoszący się do jednostki wyższego poziomu (np. elementy identyfikacji terytorialnej), a nie do samego obrębu. To typowy błąd polegający na wybieraniu początku identyfikatora zamiast członu obrębowego.
- "2.0012" zawiera dodatkowy zapis z separatorem, przez co nie jest samym numerem obrębu. W zadaniu proszony jest numer obrębu, a nie zapis złożony.
- "120102_2" ma postać rozbudowanego kodu z separatorem i sufiksem, co odpowiada raczej pełniejszemu oznaczeniu jednostki/identyfikatora, a nie czterocyfrowemu numerowi obrębu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, co dokładnie masz podać (tu: sam numer obrębu), a dopiero potem wybierz z identyfikatora właściwy człon i przepisz go bez zmian, w tym z zachowaniem zer wiodących.
