Filar międzyokienny to fragment ściany znajdujący się pomiędzy dwoma otworami okiennymi. Jego szerokość na rzucie inwentaryzacyjnym odczytuje się jako odległość między krawędzią końcową pierwszego otworu i krawędzią początkową drugiego otworu.
W rysunkach inwentaryzacyjnych często stosuje się wymiary narastające, czyli wartości podawane od jednego punktu bazowego (np. narożnika oznaczonego 0,00). W takim zapisie nie mierzymy "linijką" każdego fragmentu osobno, tylko bierzemy dwie współrzędne krawędzi i liczymy różnicę.
Na wskazanej ścianie zewnętrznej odczytujemy:
- 3200 mm – druga (prawa) krawędź pierwszego otworu okiennego,
- 3740 mm – pierwsza (lewa) krawędź drugiego otworu okiennego.
Szerokość filara:
3740 mm − 3200 mm = 540 mm
Następnie zamieniamy jednostki: 540 mm = 54,0 cm. To jest poprawna odpowiedź.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 32,0 cm – typowy skutek pomylenia, które krawędzie należy odjąć (wybranie niewłaściwych punktów na linii wymiarowej) lub pomyłki w odczycie 3200 jako wyniku.
- 37,4 cm – często wynika z błędnej interpretacji liczby 3740 jako "gotowego wymiaru" w cm albo z braku odjęcia wymiarów narastających.
- 26,6 cm – może pochodzić z odczytania wymiarów wewnętrznych/pośrednich (np. 2660) nieodpowiadających szerokości filara między oknami.
Wskazówka egzaminacyjna: przy wymiarach narastających zawsze zadaj sobie pytanie: "które dwie krawędzie ograniczają szukany element?" i dopiero potem licz różnicę oraz sprawdź jednostki (mm → cm).
