W obmiarze robót ziemnych celem jest ustalenie rzeczywiście wykonanej ilości robót na podstawie pomiaru z natury. Dla wykopu liniowego objętość najczęściej liczy się jako sumę objętości kolejnych odcinków, bo w praktyce szerokość i/lub głębokość mogą się zmieniać wzdłuż trasy wykopu.
Jeżeli tabela zawiera dane dla kilku odcinków (np. długość odcinka oraz wymiary przekroju poprzecznego albo pola przekroju), postępowanie jest typowe:
- Krok 1: dla każdego odcinka wyznacz objętość w m3 (np. jako pole przekroju razy długość odcinka albo jako odpowiednia pryzma, zależnie od danych w tabeli).
- Krok 2: dopilnuj jednostek. Wymiary muszą być w metrach, a wynik cząstkowy w m3. Typową pomyłką jest nieuwzględnienie zamiany cm na m lub mieszanie m i m2.
- Krok 3: zsumuj wszystkie objętości cząstkowe. Dopiero na końcu zaokrąglaj do wymaganego formatu (np. do dwóch miejsc po przecinku), aby ograniczyć błąd zaokrągleń.
Wynik 280,00 m3 odpowiada sytuacji, w której uwzględniono wszystkie pozycje z tabeli i poprawnie wykonano działania arytmetyczne. Wyniki 200,00–240,00 m3 są typowe dla błędów takich jak: pominięcie jednego odcinka w sumowaniu, pomylenie parametru (np. przyjęcie szerokości zamiast pola przekroju) albo wykonanie zbyt wczesnego zaokrąglenia, które "ucina" część objętości.
W praktyce zawodowej warto zawsze zrobić krótką kontrolę sensowności: czy otrzymana kubatura pasuje do rzędu wielkości (długość wykopu × przeciętna powierzchnia przekroju). Taka kontrola szybko ujawnia pomyłki jednostek i brakujące składniki sumy.
