Aby wskazać najkorzystniejszą ofertę przy zamówieniu 100 sztuk, trzeba porównać koszt całkowity zakupu, a nie tylko cenę jednostkową. W praktyce handlowej "najkorzystniej" oznacza zwykle najmniej zapłacisz za całość zamówienia, po zastosowaniu wszystkich warunków sprzedaży podanych w tabeli.
Jak krok po kroku porównywać oferty z tabeli:
- Ustal podstawę porównania – czy w tabeli są ceny netto czy brutto i czy występują dodatkowe opłaty (np. transport, opakowanie, manipulacja).
- Policz wartość dla 100 sztuk dla każdego dostawcy: cena jednostkowa × 100.
- Zastosuj rabaty i upusty zgodnie z warunkami (procentowe lub kwotowe). Jeśli są progi ilościowe, sprawdź, który próg dotyczy dokładnie 100 sztuk.
- Dolicz koszty dodatkowe, jeśli wynikają z tabeli (np. koszt dostawy poniżej określonego pułapu, opłata za pakowanie, ubezpieczenie). Porównanie musi obejmować te same składniki kosztu dla wszystkich ofert.
- Uwzględnij warunki płatności tylko wtedy, gdy tabela przewiduje realny wpływ na cenę (np. skonto). Jeśli w zadaniu nie ma informacji o skonto lub nie wynika ono z tabeli, nie należy go "dopowiadać".
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "Dostawca Y"?
Bo po przeliczeniu warunków z tabeli dla 100 sztuk daje ona najniższą wartość końcową zamówienia w porównaniu z pozostałymi dostawcami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Dostawca X" – typowy błąd to wybór oferty z atrakcyjną ceną wyjściową, ale po doliczeniu kosztów lub po zastosowaniu właściwego progu rabatu dla 100 sztuk okazuje się droższa.
- "Dostawca W" – często przegrywa, gdy rabat zaczyna działać dopiero od większej ilości albo gdy ma wyższe koszty dodatkowe.
- "Dostawca Z" – bywa mylący, jeśli ma korzystne warunki w innym przedziale ilościowym niż 100 sztuk lub jeśli łatwo pomylić sposób liczenia rabatu.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, wykonaj szybkie zestawienie dla wszystkich dostawców w jednej kolumnie: "koszt po rabacie" + "koszty dodatkowe". To ogranicza pomyłki wynikające z czytania tabeli.
