W zadaniu czterech dostawców oferuje towar równoważny jakościowo, więc o wyborze nie decydują cechy produktu, tylko warunki dostawy i zakupu. W takiej sytuacji standardową metodą jest policzenie i porównanie kosztu całkowitego zakupu dla całej partii (tu: 100 sztuk).
Analiza powinna obejmować co najmniej:
- cenę jednostkową i jej przeliczenie na 100 sztuk,
- rabat (procentowy lub kwotowy) i cenę po rabacie,
- koszty dodatkowe wynikające z dostawy (np. transport, opakowanie, opłaty manipulacyjne) – nawet jeśli cena jest atrakcyjna, dopłaty mogą "zjeść" korzyść,
- warunki płatności (np. odroczony termin) – nie zawsze zmieniają kwotę na fakturze, ale wpływają na płynność i ryzyko,
- termin dostawy – zbyt długi może ograniczyć możliwość szybkiego wprowadzenia nowego asortymentu i utratę sprzedaży.
Poprawna jest odpowiedź "B", co oznacza, że w zestawieniu warunków to właśnie ta oferta wypada najkorzystniej w ujęciu łącznym (typowo: najniższy koszt całkowity i akceptowalne warunki dostawy/płatności). Pozostałe propozycje bywają pozornie atrakcyjne, gdy mają np. wyższy rabat, ale jednocześnie wyższe koszty transportu, gorsze warunki płatności albo wyższą cenę bazową, przez co końcowo są mniej opłacalne.
Na egzaminie warto stosować stały schemat: wszystko przelicz na 100 sztuk, a następnie zestaw w jednej tabeli: cena po rabacie, koszty dodatkowe, suma końcowa oraz kluczowe warunki (termin, płatność). To minimalizuje ryzyko pominięcia elementu oferty i ułatwia wybór najkorzystniejszego wariantu.
