KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2021 (test 2)

PYTANIE NR 9.
Na podstawie zamieszonego przekroju poziomego klatki schodowej określ wysokość stopni - h oraz szerokość stopni - s.
Ilustracja przedstawia przekrój poziomy klatki schodowej, co jest istotne w kontekście egzaminu zawodowego związanego z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość stopnia h i szerokość stopnia s wyznacza się z rysunku (podział biegu i wysokość do pokonania). Wynik h = 16 cm, s = 28 cm jest typowy i spełnia regułę ergonomii 2h + s: 2·16 + 28 = 60 cm. Pozostałe propozycje dają wartości skrajne (h = 9 cm lub s = 144 cm).

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach dotyczących schodów w budownictwie najczęściej wyznacza się dwa podstawowe wymiary pojedynczego stopnia:

  • h – wysokość stopnia (czyli wysokość podstopnicy),
  • s – szerokość stopnia (czyli głębokość stopnicy, mierzona w kierunku ruchu).

W praktyce egzaminacyjnej dane do obliczeń są "zaszyte" w rysunku (tu: przekrój poziomy/rysunek klatki schodowej). Typowa procedura jest następująca:

  1. Odczytaj z dokumentacji, ile stopni tworzy bieg (liczba podziałów) i jaki odcinek przypada na jeden stopień w rzucie – to prowadzi do s.
  2. Odczytaj wysokość do pokonania (różnicę poziomów kondygnacji/spocznika) oraz liczbę podstopnic – to pozwala obliczyć h jako iloraz wysokości i liczby podstopnic.
  3. Sprawdź wynik regułą ergonomii schodów: 2h + s powinno mieścić się w typowym zakresie komfortu (często przyjmuje się ok. 60–65 cm). Jest to szybka kontrola, czy uzyskane wymiary mają sens użytkowy.

Odpowiedź "h - 16 cm, s - 28 cm" jest spójna z zasadami ergonomii: 2·16 + 28 = 60 cm, czyli wartość typowa dla wygodnego chodzenia. Takie wymiary są też realistyczne wykonawczo w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "h - 9 cm, s - 28 cm" – bardzo mała wysokość stopnia oznaczałaby wyjątkowo "płaskie" schody i konieczność zastosowania dużej liczby stopni na standardową wysokość kondygnacji. To zwykle wskazuje na błąd odczytu liczby podstopnic lub skali.
  • "h - 9 cm, s - 16 cm" – jednocześnie zbyt małe h i zbyt małe s daje nienaturalny, mało bezpieczny układ. Dodatkowo kontrola 2h+s daje 34 cm, co jest wartością zdecydowanie nieergonomiczną.
  • "h - 16 cm, s - 144 cm" – szerokość stopnia 144 cm jest w praktyce nierealna (to bardziej wymiar spocznika lub fragmentu klatki schodowej, a nie pojedynczej stopnicy). Taki wynik zwykle powstaje przez pomylenie wymiaru całego biegu/klatki z wymiarem jednego stopnia.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu h i s zawsze wykonaj szybkie sprawdzenie 2h + s oraz oceń, czy wynik "brzmi" realistycznie (centymetry dla stopnia, a nie dziesiątki lub setki centymetrów).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej liczysz h jako wysokość do pokonania (różnica poziomów kondygnacji/spocznika) podzieloną przez liczbę podstopnic. Kluczowe jest poprawne zliczenie podstopnic (nie zawsze równe liczbie stopnic) i odczyt wartości ze skali rysunku.
s odczytuje się z podziału biegu w rzucie: dzielisz długość biegu (w kierunku ruchu) przez liczbę stopni w biegu. Uważaj, by nie pomylić długości biegu z szerokością klatki schodowej lub wymiarem spocznika.
To kontrola ergonomii schodów: 2h + s powinno wyjść w typowym zakresie komfortu (często ok. 60–65 cm). Na egzaminie traktuj ją jako szybki test sensowności wyniku: jeśli wychodzi wartość skrajna, prawdopodobnie błędnie zliczyłeś stopnie lub odczytałeś skalę.
Wysokość 9 cm oznaczałaby bardzo dużą liczbę stopni dla typowej wysokości kondygnacji, co rzadko spotyka się w standardowych budynkach. Taki wynik często wynika z błędu skali lub z pomylenia liczby stopnic z liczbą podstopnic.
Zwykle nie, bo s dotyczy pojedynczego stopnia (głębokości stopnicy), a 144 cm to rozmiar bardziej pasujący do spocznika lub szerokości/fragmentu klatki. Jeśli widzisz taką wartość, sprawdź, czy nie odczytałeś wymiaru całego biegu zamiast jednego stopnia.
Typowe pomyłki to: nieuwzględnienie skali, złe zliczenie stopni/podstopnic, wzięcie wymiaru spocznika za stopień oraz odczyt wymiarów "z kartki" bez przeliczenia. Pomaga wykonanie szkicu i sprawdzenie wyniku regułą 2h + s.
Różnice pojawiają się np. przy biegach zaczynających się lub kończących na poziomie posadzki/spocznika, gdzie układ geometryczny może powodować, że liczba "płaszczyzn do stawiania stopy" i liczba "przyrostów wysokości" nie jest intuicyjna. Dlatego zawsze licz podstopnice według rysunku.
Wykonaj dwa szybkie testy: (1) policz 2h + s i sprawdź, czy jest w okolicach wartości komfortu, (2) oceń "zdroworozsądkowo", czy wynik jest w centymetrach typowych dla stopnia, a nie w wartościach ekstremalnych (np. setki cm).
Przydaje się orientacja w typowych zakresach, ale kluczowa jest umiejętność odczytu z rysunku i kontrola ergonomii. Nawet bez "tabel" możesz wykryć błąd, gdy wynik nie przechodzi testu 2h + s lub jest nierealny wykonawczo.
Ćwicz na rysunkach: zliczanie stopni, odczyt skali, obliczanie h i s, oraz szybkie sprawdzanie ergonomii 2h + s. Rozwiązuj kilka wariantów (różne biegi i spoczniki), bo najwięcej błędów wynika z interpretacji rysunku, nie z matematyki.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 37% zdających egzamin. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Wysokość stopnia h i szerokość stopnia s wyznacza się z rysunku (podział biegu i wysokość do pokonania)."

Materiały:

  • Podręczniki i poradniki z rysunku budowlanego (odczyt wymiarów, skala)
  • Materiały dydaktyczne o projektowaniu i wymiarowaniu schodów (ergonomia 2h+s)
  • Zbiory zadań egzaminacyjnych dla technika budownictwa z działu: schody i komunikacja

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego