W zadaniach ciesielskich zapotrzebowanie na drewno dla fragmentu konstrukcji (tu: pas górny kratownicy) wyznacza się zwykle na podstawie zestawienia elementów, gdzie podane są przekroje, długości oraz liczby sztuk.
Krok 1: objętość netto. Dla każdego elementu oblicza się objętość: V = a b L, gdzie a i b to wymiary przekroju, a L długość. Kluczowe jest wcześniejsze przeliczenie jednostek na metry, aby końcowy wynik był w m3. Jeżeli elementów jest kilka, objętości się sumuje (uwzględniając liczbę sztuk).
Krok 2: doliczenie odpadu 10%. Zapas na odpady (docinki, wady materiału, straty technologiczne) dolicza się jako narzut procentowy do objętości netto. Matematycznie jest to mnożenie przez współczynnik: Vbrutto = Vnetto 1,10. Przykładowo, jeśli z tabeli wychodzi 0,040 m3 netto, to po doliczeniu 10% otrzymuje się 0,044 m3.
Odpowiedzi zbyt niskie zwykle wynikają z pominięcia 10% lub błędów jednostek (np. liczenia w cm). Odpowiedzi zbyt wysokie mogą być efektem podwójnego doliczenia zapasu albo błędnego odczytu liczby elementów z zestawienia. Na egzaminie warto kontrolnie sprawdzić, czy wynik "z odpadem" jest o ok. 10% większy od wyniku netto.
