KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 1.
Na przedstawionym fragmencie mapy sytuacyjno-wysokościowej wykonano projekt
Ilustracja przedstawia fragment mapy sytuacyjno-wysokościowej, która jest używana w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na mapie sytuacyjno-wysokościowej projekt autostrady rozpoznaje się po oznaczeniach drogi o dużym przekroju i elementach układu drogowego typowych dla trasy szybkiego ruchu. Lotnisko wskazywałby pas startowy, most byłby pojedynczym obiektem przejścia, a zapora wiązałaby się z piętrzeniem wody i zbiornikiem.

Pełne wyjaśnienie:

Mapa sytuacyjno-wysokościowa przedstawia istniejące i projektowane elementy zagospodarowania terenu oraz ukształtowanie wysokościowe. W takich opracowaniach autostrada jest obiektem komunikacyjnym o charakterze liniowym i zwykle ma cechy odróżniające ją od innych inwestycji: ciągły przebieg trasy, odpowiednio szeroki pas drogowy oraz elementy układu drogowego (np. węzły, łącznice), które na rysunku mapowym tworzą rozbudowany układ linii.

Odpowiedź "autostrady" jest poprawna, gdy fragment mapy pokazuje właśnie projekt trasy drogowej o cechach inwestycji drogowej wysokiej klasy, a nie pojedynczy obiekt inżynierski lub obiekt lotniczy/hydrotechniczny.

  • "lotniska" jest błędne, ponieważ lotnisko na mapie byłoby kojarzone z charakterystycznymi elementami infrastruktury lotniczej, w szczególności długim, prostym pasem startowym i powiązanymi płytami/kołowaniami, a nie z ciągiem drogowym.
  • "mostu" jest błędne, bo most jest obiektem punktowo-liniowym zlokalizowanym nad przeszkodą (rzeka, dolina, droga). Na mapie stanowi fragment przeprawy, a nie samodzielny, długi korytarz inwestycji.
  • "zapory" jest błędne, gdyż zapora wiąże się z obiektem hydrotechnicznym i kontekstem wód: linią piętrzenia, korytem cieku, często zarysami zbiornika. Taki układ graficzny jest inny niż układ drogowy.

W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze odszukać legendę i oznaczenia opisowe (jeśli są na fragmencie) oraz ocenić, czy obserwowany obiekt jest ciągiem komunikacyjnym, pojedynczą budowlą, czy obiektem hydrotechnicznym. To zwykle pozwala szybko wykluczyć pozostałe odpowiedzi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To opracowanie kartograficzne pokazujące elementy sytuacyjne terenu (np. obiekty, uzbrojenie, granice) oraz informacje wysokościowe (np. warstwice, rzędne). Służy m.in. do analizy terenu i prac projektowych, gdzie istotny jest zarówno układ obiektów, jak i rzeźba terenu.
W praktyce rozróżnia się to po cechach rysunku: ciągłym korytarzu inwestycji, szerokości pasa drogowego oraz obecności elementów układu drogowego typowych dla trasy szybkiego ruchu (np. węzły, łącznice). Ostatecznie decydują też oznaczenia i legenda mapy.
Most bywa rysowany jako wyraźny odcinek liniowy, co może prowadzić do błędu skojarzenia. Kluczowe jest sprawdzenie kontekstu: most jest związany z przeszkodą terenową (np. rzeką) i stanowi tylko fragment trasy, a autostrada tworzy dłuższy, spójny układ komunikacyjny.
Lotnisko zwykle kojarzy się z długim, prostym pasem startowym i dodatkowymi powierzchniami manewrowymi (płyty, drogi kołowania). Droga szybkiego ruchu tworzy natomiast sieć liniową z połączeniami. Najpewniejszą metodą jest sprawdzenie symboli w legendzie i opisów.
Zapora występuje w powiązaniu z elementami hydrograficznymi: ciekiem, zbiornikiem lub linią piętrzenia. Jej kontekst to woda, a nie układ komunikacyjny. Na mapie często widać relację z korytem rzeki i zasięgiem wód, co odróżnia ją od inwestycji drogowej.
Czasem tak, jeśli rysunek ma bardzo charakterystyczne cechy, ale na egzaminie bezpieczniej jest korzystać z legendy i oznaczeń opisowych. Symbolika może się różnić w zależności od rodzaju mapy i przyjętych oznaczeń, więc legenda jest najlepszym "kluczem" do interpretacji.
Typowe błędy to: ocenianie "na oko" bez sprawdzenia skali, ignorowanie legendy, mylenie obiektów liniowych (droga–most–zapora) oraz wybór odpowiedzi na podstawie jednego elementu graficznego zamiast analizy całego układu. Pomaga metoda: skala → legenda → kontekst obiektu.
Skala decyduje o stopniu generalizacji: w mniejszej skali szczegóły (np. łącznice) mogą być uproszczone, a szerokości symboli mniej czytelne. Dlatego w ocenie obiektu warto uwzględniać nie tylko "grubość" linii, ale też układ połączeń i ewentualne opisy, jeśli są na fragmencie.
Najczęściej przy pracach do celów projektowych i inwentaryzacyjnych: ocenie przebiegu planowanej inwestycji, analizie kolizji z istniejącym zagospodarowaniem, przygotowaniu materiałów do uzgodnień oraz przy sprawdzeniu zgodności projektu z warunkami terenowymi i wysokościowymi.
Najlepiej ćwiczyć na wielu przykładach: przeglądać fragmenty map z legendą, porównywać podobne obiekty (droga vs pas startowy vs obiekt hydrotechniczny), a następnie uzasadniać wybór na podstawie symboliki i kontekstu. Dobrą praktyką jest robienie własnych notatek: "cecha → obiekt".
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Na mapie sytuacyjno-wysokościowej projekt autostrady rozpoznaje się po oznaczeniach drogi o dużym przekroju i elementach układu drogowego typowych dla trasy szybkiego ruchu."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z kartografii geodezyjnej (symbolika map zasadniczych i map do celów projektowych)
  • Zestawy przykładowych map sytuacyjno-wysokościowych z legendą (ćwiczenia rozpoznawania obiektów)
  • Materiały dydaktyczne szkół/CKZ dotyczące opracowań mapowych w geodezji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego