W zadaniach z geometrii drogi operator często nie oblicza parametru "od zera", tylko odczytuje go z dokumentacji: planu sytuacyjnego, szkicu tyczenia lub zestawienia elementów trasy. Wierzchołek (tu: W9) to punkt załamania kierunku osi, a łuk kołowy jest wrysowany pomiędzy odcinkami prostymi. Parametr "promień łuku" jest zwykle oznaczany literą R i podawany w metrach.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "350m"? Ponieważ na rysunku przy łuku przypisanym do wierzchołka W9 zaznaczono właśnie taki promień. W praktyce trzeba upewnić się, że odczyt dotyczy konkretnego łuku w punkcie W9, a nie sąsiedniego załamania lub innego fragmentu trasy.
- Wartość "250m" bywa typowym promieniem spotykanym w przykładach, ale w tym rysunku nie odpowiada wskazanemu łukowi w W9 (błąd wynika zwykle z automatycznego wyboru "znanej" liczby).
- Wartość "106m" jest znacznie mniejsza; taki wynik pojawia się czasem, gdy ktoś myli promień z inną miarą z rysunku (np. krótkim odcinkiem, odsadzką, fragmentem opisu) albo odczytuje liczby z niewłaściwego miejsca.
- Wartość "667m" jest z kolei dużo większa; taka pomyłka często wynika z odczytu promienia z innego łuku (np. łagodniejszego) lub z błędnego skojarzenia z wartością długości, kilometrażem czy innym parametrem trasy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw znajdź dokładnie wierzchołek o podanym numerze (W9), potem prześledź, który łuk jest z nim powiązany, i dopiero wtedy odczytaj R. Unikniesz w ten sposób typowej pomyłki "zły łuk – dobra liczba".