W pompie ciepła wyróżnia się dolne źródło (miejsce/medium, z którego odbierane jest ciepło) oraz górne źródło (instalacja, do której ciepło jest oddawane, np. ogrzewanie podłogowe lub grzejniki). W pytaniu rozpoznajesz dolne źródło na podstawie rysunku.
Odpowiedź "grunt" jest poprawna, gdy rysunek przedstawia typowe rozwiązania gruntowego dolnego źródła, takie jak:
- kolektor poziomy (rury ułożone płytko w ziemi),
- sonda pionowa w odwiercie (pętle rur w głębokim otworze),
- obieg pośredni z czynnikiem roboczym (często mieszanina wody z glikolem) krążącym w wymienniku gruntowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym kontekście:
- "powietrze" dotyczy pomp ciepła powietrze–woda lub powietrze–powietrze. Charakterystyczne są tu elementy takie jak jednostka zewnętrzna z wentylatorem i wymiennikiem powietrznym. Jeśli na rysunku widać instalację w ziemi, nie jest to źródło powietrzne.
- "woda gruntowa" odnosi się do układów, w których ciepło pobiera się bezpośrednio z wód podziemnych (studnia czerpna i zrzutowa, obieg otwarty lub pośredni). Na rysunku takiemu układowi zwykle towarzyszą studnie i rurociągi wody, a nie klasyczny kolektor gruntowy.
- "woda geotermalna" sugeruje wykorzystanie wód/zasobów geotermalnych (często o podwyższonej temperaturze i specyficznych wymaganiach eksploatacyjnych). W typowej pompie gruntowej źródłem jest energia zgromadzona w gruncie, a nie eksploatacja wód geotermalnych.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku elementu, który kontaktuje się ze środowiskiem. Rury w ziemi/odwiert = grunt; wentylator i wymiennik na zewnątrz = powietrze; studnie/ujęcie = woda gruntowa.
