Warstwa odsączająca w konstrukcji nawierzchni drogowej pełni funkcję odwodnienia: umożliwia odprowadzenie wody, która mogłaby gromadzić się w niższych partiach konstrukcji i osłabiać nośność warstw. Dlatego umieszcza się ją zazwyczaj poniżej warstw nośnych, tak aby przechwytywała wodę przesączającą się z góry oraz ograniczała podciąganie kapilarne.
Odpowiedź "podbudową z tłucznia kamiennego" jest właściwa, bo podbudowa to warstwa nośna z kruszywa, a warstwa odsączająca znajduje się pod nią jako element wspierający pracę całej konstrukcji w warunkach zawilgocenia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z powodów funkcjonalnych i konstrukcyjnych:
- "podsypką cementowo-piaskową" – podsypka jest zwykle warstwą wyrównującą/układającą pod elementami brukowymi, zlokalizowaną wysoko w przekroju, więc nie spełnia roli warstwy odsączającej umieszczanej niżej.
- "ławą betonową z oporem" – ława z oporem dotyczy elementów obramowania (np. krawężników) i nie jest typową warstwą konstrukcji pod całym pasem nawierzchni.
- "kostką betonową" – to warstwa ścieralna/nawierzchniowa, czyli element najbardziej "na górze", z definicji nie może mieć pod sobą warstwy odsączającej w układzie, gdzie występuje podsypka i podbudowa.
Na egzaminie warto kierować się zasadą: od góry są warstwy użytkowe (kostka), niżej warstwy wyrównujące (podsypka), następnie warstwy nośne (podbudowy), a dopiero pod nimi elementy związane z odprowadzeniem wody i ochroną podłoża, takie jak warstwa odsączająca.
